Teraz jak kartkuję, to diabel ogonem przykryl i nie moge doszukac sie tego fragmentu, o ktory mi chodzilo: bylo tam o idealnej kobiecie, ktora winna byc lekka jak piórko - w znaczeniu lekka, bo nie odciążająca czlowieka sobą w zadnym sensie: swoimi niepokojami, smutkami, wewnetrznym chaosem, nie moze tez obciazac przekonaniem faceta, ze jest przyczepiona do niego jak rzep do psiego ogona (rzecz jasna co do tej rzepy to moje przetransponowanie słów filozofa
).Ale jak juz otworzylam Wiedzę, to zacytuje inny fragment, równie fantastyczny, a dotyczący przepisu na chm jakby to nazwać - "podryw idealny"
(dodam przepisu, który jest najlepszy na świecie 
)"Gdy mężczyna pośród swojego zgielku stoi, gdy oblewają go wzburzone fale jego czynow i zaczynów: wtedy widzi tez przesuwajace sie obok niego istoty, do ktorych szczescia i zacisza teskni - sa to kobiety. Sądzi on nieledwo, ze tam u kobiet mieszka jego lepsze ja: ze w cichych tych miejscach nawet najglosniejsze wzburzenie martwą staje się ciszą, a życie samo snem o życiu. A jednak! Jednak! Szlachetny mój marzycielu, nawet na najpięknięszym żaglowcu jest wiele chałasu i zgiełku, i to niestety tak wiele marnego, małego zgiełku! Czarem i najpotężniejszym działaniem kobiet jest, by rzec językiem filozofów, działanie na odległość - [b65]actio in distans[/b65]: na to jednak trzeba, naprzód i przede wszystkim - odległości!!!!" - Friedrich Nietzsche , Wiedza radosna, tł. L. Staff, W-wa 1906-1907, s. 98.
