hm... powinni albo wcześniej albo puścić w np. piątek, lub sobotę :P
ja to i tak zasnełam o trzeciej i wcześniej nie przespanej (ach ta pavlova i jej rola :P) więc.. ;)
[color=blue:82322fe392]uprzedzam, ze posty o tym kto sie nie wyspał przez Śpiaca królewne szybko wykasuję
moderator Kasia G[/color:82322fe392]
Co się stało ze "Złotą dwunastką baletów" w TV?
Czeć dziewczyny! Jestem Ewa, mieszkam w Gliwiach. Kocham balet, a co do tematu - pišcej Królewny - czy która z Was wie, gdzie można znaleć wariacje z tego baletu (chodzi mi o muzykę). Strasznie pilnie jej potrzebuję a nigdzie nie mogę znaleć :( z góry Wam dziękuję :)
[color=blue:3ef9b5269c]Ewo, zapraszam do Przedstawialni (watek na tablicy Varia w Pogadalni tu: http://www.balet.pl/forum_balet/viewtopic.php?t=1503&start=175) jesli chcesz sie wszystkim przedstawić. Witam serdecznie na forum. Najlepiej bedzie jesli swoje pytanie o muzykę ze Śpiacej umiescisz w Ogłoszeniach.
pozdrawiam
moderator Kasia G[/color:3ef9b5269c]
[color=blue:3ef9b5269c]Ewo, zapraszam do Przedstawialni (watek na tablicy Varia w Pogadalni tu: http://www.balet.pl/forum_balet/viewtopic.php?t=1503&start=175) jesli chcesz sie wszystkim przedstawić. Witam serdecznie na forum. Najlepiej bedzie jesli swoje pytanie o muzykę ze Śpiacej umiescisz w Ogłoszeniach.
pozdrawiam
moderator Kasia G[/color:3ef9b5269c]
UWAGA! UWAGA!
Już 26 marca (czyli w ostatnią tegoż miesiąca niedzielę) zasiądziemy przed telewizorami aby obejrzeć <okrzyki> <wiwaty> [b:212f5ec1a7]CÓRKĘ ŹLE STRZEŻONĄ.[/b:212f5ec1a7]
Niestety godzina sie nie zmieniła znów 23:25 :(
Szwajcaria/Niemcy, 1986, 76 min
balet
Reżyseria: José Montes-Baquer
Obsada: Valentina Kozlova, Chris Jensen, Otto Ris, Werner Henssler
Emisja: 2006.03.26 23.25 TVP2
Bogusław Kaczyński prezentuje jeden z najstarszych baletów klasycznych - spektakl Jeana Daubervala - w choreografii Heinza Spoerliego i do muzyki L.J.F. Hérolda oraz P.L. Hertla. Całość wyreżyserował José Montes-Baquer, a główne partie tańczą: Valentina Kozlova, Chris Jensen, Otto Ris i Werner Henssler. Solistom towarzyszy Wiedeńska Orkiestra Symfoniczna pod batutą Johna Lanchbery'ego oraz tancerze Basle Ballet. Akcja widowiska rozgrywa się w końcu XVIII wieku na podparyskiej wsi, składa się z groteskowych scen, zapożyczonych z różnych sztuk współczesnych, oper komicznych, a nawet szkiców i rysunków. Światowa premiera baletu Jeana Daubervala w dwóch aktach odbyła się 1 lipca 1789 roku. Dzieło to stanowi typowy przykład sielanki, która wprowadza na scenę postaci z ludu. Tradycją stało się powierzanie roli wdowy Simone mężczyźnie, co wnosi do baletu dodatkowy element humoru.
Już 26 marca (czyli w ostatnią tegoż miesiąca niedzielę) zasiądziemy przed telewizorami aby obejrzeć <okrzyki> <wiwaty> [b:212f5ec1a7]CÓRKĘ ŹLE STRZEŻONĄ.[/b:212f5ec1a7]
Niestety godzina sie nie zmieniła znów 23:25 :(
Szwajcaria/Niemcy, 1986, 76 min
balet
Reżyseria: José Montes-Baquer
Obsada: Valentina Kozlova, Chris Jensen, Otto Ris, Werner Henssler
Emisja: 2006.03.26 23.25 TVP2
Bogusław Kaczyński prezentuje jeden z najstarszych baletów klasycznych - spektakl Jeana Daubervala - w choreografii Heinza Spoerliego i do muzyki L.J.F. Hérolda oraz P.L. Hertla. Całość wyreżyserował José Montes-Baquer, a główne partie tańczą: Valentina Kozlova, Chris Jensen, Otto Ris i Werner Henssler. Solistom towarzyszy Wiedeńska Orkiestra Symfoniczna pod batutą Johna Lanchbery'ego oraz tancerze Basle Ballet. Akcja widowiska rozgrywa się w końcu XVIII wieku na podparyskiej wsi, składa się z groteskowych scen, zapożyczonych z różnych sztuk współczesnych, oper komicznych, a nawet szkiców i rysunków. Światowa premiera baletu Jeana Daubervala w dwóch aktach odbyła się 1 lipca 1789 roku. Dzieło to stanowi typowy przykład sielanki, która wprowadza na scenę postaci z ludu. Tradycją stało się powierzanie roli wdowy Simone mężczyźnie, co wnosi do baletu dodatkowy element humoru.
W wielkim skrócie libretto:
[b:340640afc7]Akt I[/b:340640afc7]
Wdowa Simone ma ukochana córke Lisę, która chce bogato wydac za mąż. Tymczasem figlarna Liza jest zakochana ze wzajemnoscią w ubogim wiesniaku Colasie. Własnie tego ranka Colas idąc do pracy na pole przychodzi pod dom Lizy aby spotkac sie z ukochaną, przepędza go jednak wdowa. Po chwili Colas powraca i spotyka sie z Lizą, jednak znów musi zniknąc przed czujnym okiem nadopiekuńczej matki Lisy. Przybywa bogaty Thomas ze swym niewydarzonym synem Alainem - pretendentem do ręki Lisy. Alain usiłuje zaprezentowac sie przez Lisa ale wypada to komicznie, dziewczyna kpi sobie z takiego zalotnika. Thomas zaprasza obie panie na swoje pole aby zobaczyły jego bogactwo - ruszaja na przejażdżkę.
Na polu trwają żniwa, do pracujacych przybywa tez Colas. Po chwili już wita swą ukochana Lisę, wciąż ukrywajac sie przed Wdową. Rozpoczynaja się tance - Lisa musi tanczyc z Alainem ale na jej prosbe niefortunnego zalotnika odciągają jej przyjaciółki a młodzi zakochani wykonują czułe pas de deux. Mamy tu tez tance wiesniaków oraz komiczny taniec w chodakach, który na prosbe wszystkich wykonuje Wdowa. Obraz wieńczy scena burzy która zmusza wszystkich do ucieczki.
[b:340640afc7]Akt II[/b:340640afc7]
Przemoczone matka i córka wracaja do domu. Matka przezornie zamyka drzwi na kluucz. Próbuja ogrzeać się przy kominku, nastepnie Wdowa każe córce pomóc jej prząść, potem ćwiczyć taniec ale sama - zmeczona zasypia. Wówczas Lisa próbuje wykraśc jej klucz od drzwi - bezskutecznie. Przybywają robotnicy po skonczonej pracy na polu- wdowa płaci im i przyjmuje częśc zbiorów (snopki) które przynosza do jej domu. Wybija godzina popołudniowej herbaty - wdowa wychodzi do przyjaciółki zostawiając Lise samą - oczywiscie zamyka ją w domu na klucz. Smutna dziwczyna zaczyna marzyć o wspólnym szczesciu z ukochanym - wyobraża sobie slub a potem wychowani trójki dzieci. W tej chwili spod zgromadzonych w pokoju snopków wyłania się ukryty tam wczesniej Colas. Dziewczyna jest bardzo zawstydzona, ale juz po chwili młodzi ponownie wyznaja sobie miłośc. Powraca wdowa, więc Lisa usiłuje ukryc Colasa, ostatecznie zamyka go w swoim pokoju. Wdowa każe córce iśc do siebie i przebrać się, gdyż zaraz przybedzie Thomas i Alain na podpisanie intercyzy ślubnej. Tak się dzieje, rodzice opijają przyszłe małżeństwo i wysyłaja Alaina na górę by przyprowadził narzeczoną - po otwarciu drzwi do pokoju ukazują sie całujący sie Lise i Colas. Thomas wpada w gniew i zabiera smutnego Alaina. Wdowa początkowo nie chce słyszeć o małżeństwie Lisy z Colasem, ale ubłagana przez zgromadzonych błogosławi parę. Balet wieńczy pas de deux narzeczonych oraz oglny taniec.
i jeszcze pare info:
Jest to jedna z trzech najbardziej kanonicznych i popularnych wersji XVIII-wiecznego baletu, który swego czasu wywołał małą rewolucję na baletowej scenie. [b:340640afc7]Po raz pierwszy bowiem publiczność zobaczyła na scenie nie królów i bogów czy inne zjawy nie z tego świata, lecz bohaterów z krwi i kości, wesołych wieśniaków ubranych we współczesne kostiumy. [/b:340640afc7]Córka źle strzeżona miała aż trzy wersje muzyczne: pierwsza złożona z popularnych arii i francuskich piosenek w opracowaniu nieznanego kompozytora z choreografią Daubervala miała premierę w Bordeaux w 1789 roku. Druga – z muzyką Ferdinanda Hérolda (częściowo własnej kompozycji, częściowo zapożyczoną z partytury z 1789 roku i oper Rossiniego) – została wystawiona w Paryżu w 1828 w chor. Jena Aumera. Trzecią wreszcie przedstawiono w 1864 w Berlinie – muzykę zawierającą fragmenty partytury Hérolda napisał Peter Ludwig Hertel. Żeby sprawa była jeszcze bardziej skomplikowana, na świecie Córka jest najbardziej znana w trzech opracowaniach choreograficznych: angielskim Ashtona, tradycyjnym rosyjskim Petipy i Iwanowa (zmodyfikowanym przez Gorskiego, a potem innych rosyjskich choreografów, granym pod tytułem Daremna ostrożność) i w świetnej wersji Alicii Alonso przygotowanej dla Ballet Nacional de Cuba w 1952 roku (dwie ostatnie do muzyki Hertla).
Wersję muzyczną Hérolda grano do połowy XIX wieku, po czym, jak pisze w Przewodniku baletowym Irena Turska, poszła ona w zapomnienie. Dopiero wystawienie La Fille mal gardée w Covent Garden z choreografią F. Ashtona, do której muzykę Herolda opracował J. Lanchbery, przywróciło jej należne miejsce w repertuarze. Wersja ta zrobiła światową karierę, była wystawiana na wielu scenach, zawsze w kształcie całkowicie przeniesionym z londyńskiego wystawienia.
W TVP zobaczymy inna wersje choreograficzną, którą opracował H. Spoerli
[b:340640afc7]Akt I[/b:340640afc7]
Wdowa Simone ma ukochana córke Lisę, która chce bogato wydac za mąż. Tymczasem figlarna Liza jest zakochana ze wzajemnoscią w ubogim wiesniaku Colasie. Własnie tego ranka Colas idąc do pracy na pole przychodzi pod dom Lizy aby spotkac sie z ukochaną, przepędza go jednak wdowa. Po chwili Colas powraca i spotyka sie z Lizą, jednak znów musi zniknąc przed czujnym okiem nadopiekuńczej matki Lisy. Przybywa bogaty Thomas ze swym niewydarzonym synem Alainem - pretendentem do ręki Lisy. Alain usiłuje zaprezentowac sie przez Lisa ale wypada to komicznie, dziewczyna kpi sobie z takiego zalotnika. Thomas zaprasza obie panie na swoje pole aby zobaczyły jego bogactwo - ruszaja na przejażdżkę.
Na polu trwają żniwa, do pracujacych przybywa tez Colas. Po chwili już wita swą ukochana Lisę, wciąż ukrywajac sie przed Wdową. Rozpoczynaja się tance - Lisa musi tanczyc z Alainem ale na jej prosbe niefortunnego zalotnika odciągają jej przyjaciółki a młodzi zakochani wykonują czułe pas de deux. Mamy tu tez tance wiesniaków oraz komiczny taniec w chodakach, który na prosbe wszystkich wykonuje Wdowa. Obraz wieńczy scena burzy która zmusza wszystkich do ucieczki.
[b:340640afc7]Akt II[/b:340640afc7]
Przemoczone matka i córka wracaja do domu. Matka przezornie zamyka drzwi na kluucz. Próbuja ogrzeać się przy kominku, nastepnie Wdowa każe córce pomóc jej prząść, potem ćwiczyć taniec ale sama - zmeczona zasypia. Wówczas Lisa próbuje wykraśc jej klucz od drzwi - bezskutecznie. Przybywają robotnicy po skonczonej pracy na polu- wdowa płaci im i przyjmuje częśc zbiorów (snopki) które przynosza do jej domu. Wybija godzina popołudniowej herbaty - wdowa wychodzi do przyjaciółki zostawiając Lise samą - oczywiscie zamyka ją w domu na klucz. Smutna dziwczyna zaczyna marzyć o wspólnym szczesciu z ukochanym - wyobraża sobie slub a potem wychowani trójki dzieci. W tej chwili spod zgromadzonych w pokoju snopków wyłania się ukryty tam wczesniej Colas. Dziewczyna jest bardzo zawstydzona, ale juz po chwili młodzi ponownie wyznaja sobie miłośc. Powraca wdowa, więc Lisa usiłuje ukryc Colasa, ostatecznie zamyka go w swoim pokoju. Wdowa każe córce iśc do siebie i przebrać się, gdyż zaraz przybedzie Thomas i Alain na podpisanie intercyzy ślubnej. Tak się dzieje, rodzice opijają przyszłe małżeństwo i wysyłaja Alaina na górę by przyprowadził narzeczoną - po otwarciu drzwi do pokoju ukazują sie całujący sie Lise i Colas. Thomas wpada w gniew i zabiera smutnego Alaina. Wdowa początkowo nie chce słyszeć o małżeństwie Lisy z Colasem, ale ubłagana przez zgromadzonych błogosławi parę. Balet wieńczy pas de deux narzeczonych oraz oglny taniec.
i jeszcze pare info:
Jest to jedna z trzech najbardziej kanonicznych i popularnych wersji XVIII-wiecznego baletu, który swego czasu wywołał małą rewolucję na baletowej scenie. [b:340640afc7]Po raz pierwszy bowiem publiczność zobaczyła na scenie nie królów i bogów czy inne zjawy nie z tego świata, lecz bohaterów z krwi i kości, wesołych wieśniaków ubranych we współczesne kostiumy. [/b:340640afc7]Córka źle strzeżona miała aż trzy wersje muzyczne: pierwsza złożona z popularnych arii i francuskich piosenek w opracowaniu nieznanego kompozytora z choreografią Daubervala miała premierę w Bordeaux w 1789 roku. Druga – z muzyką Ferdinanda Hérolda (częściowo własnej kompozycji, częściowo zapożyczoną z partytury z 1789 roku i oper Rossiniego) – została wystawiona w Paryżu w 1828 w chor. Jena Aumera. Trzecią wreszcie przedstawiono w 1864 w Berlinie – muzykę zawierającą fragmenty partytury Hérolda napisał Peter Ludwig Hertel. Żeby sprawa była jeszcze bardziej skomplikowana, na świecie Córka jest najbardziej znana w trzech opracowaniach choreograficznych: angielskim Ashtona, tradycyjnym rosyjskim Petipy i Iwanowa (zmodyfikowanym przez Gorskiego, a potem innych rosyjskich choreografów, granym pod tytułem Daremna ostrożność) i w świetnej wersji Alicii Alonso przygotowanej dla Ballet Nacional de Cuba w 1952 roku (dwie ostatnie do muzyki Hertla).
Wersję muzyczną Hérolda grano do połowy XIX wieku, po czym, jak pisze w Przewodniku baletowym Irena Turska, poszła ona w zapomnienie. Dopiero wystawienie La Fille mal gardée w Covent Garden z choreografią F. Ashtona, do której muzykę Herolda opracował J. Lanchbery, przywróciło jej należne miejsce w repertuarze. Wersja ta zrobiła światową karierę, była wystawiana na wielu scenach, zawsze w kształcie całkowicie przeniesionym z londyńskiego wystawienia.
W TVP zobaczymy inna wersje choreograficzną, którą opracował H. Spoerli
-
czekoladka
- Posty: 328
- Rejestracja: pn paź 03, 2005 11:47 am