Forum Balet.pl

Ja nie. Jeszcze nie przeszłam na mroczną stronę Mocy

A to taniec grupy początkującej na Letnim Festiwalu w krakowskim Ananday (2008r.)
http://www.youtube.com/watch?v=43Gd-3C-o_8

O fajnie widzieć belly w Polsce, szkoda że nie bliżej mojej części Polski. Niektóre układy fajne ale ten obrót jakoś mi nie pasował. No i ogólnie wygląda to jakoś tak "nowocześnie" i grupowo jak kiedyś Will Smith albo Michael Jackson w teledysku "Bad" - ale na pewno będzie ciekawiej jak grupa będzie już zaawansowana Swoją drogą kostiumy nawet fajne - a myślałem, że trudno je zdobyć.

W miarę jak poznaję taniec arabski w różnych odmianach - nie tylko ten kabaretowy, powszechnie znany, ale też mniej znane u nas formy folklorystyczne i charakterystyczne, a także tribal - obserwuję coś, co tancerzy tańca klasycznego może zaskoczyć. W tańcu arabskim, zwłaszcza w tym tzw. klasycznym (czyli czystym, bez rekwizytów i bez folkloru) i w tribalu, jest dużo elementów baletowych. Te wszystkie techniki obrotów, wirowania, arabeski, backbends, prawidłowa praca rąk... Coraz częściej słyszę, że tancerki tańca brzucha chodzą na kursy tańca klasycznego (w sensie baletu), takie dla bardzo początkujących dorosłych. Sama też planuję, zwłaszcza, że, jak słyszałam, moje kiepskie rozciągnięcie (wynikające z pewnej kontuzji), jak i pewne problemy z równowagą, nie są przeciwwskazaniem - na to wszystko są techniki, to da się poprawić... A skutki mogą być ciekawe: właśnie lepsze rozciągnięcie, wyżej nóżka w arabeskach, palce lepiej obciągnięte.

a w Polsce mamy jakąś szkołe tańca brzucha?
I czy te ćwiczenia przeszkadzają jakoś w klasyce?

Szkół uczących tańca brzucha jest coraz więcej w Polsce, tak samo jak i instruktorek.

Taniec klasyczny jest o tyle pomocny, że pozwala zachować właściwą, wyprostowaną sylwetkę, zachowac ładnie obciągnięte stopy w arabeskach i wykonywać ładnie obroty. Poza tym nawyk trzymania ładnych, wyprostowanych rąk też sprawia, że ogólny odbiór estetyczny pokazu jest wielce pozytywny.
Ale jak przy przejściu do kazdego zupełnie innego stylu, tancerka klasyczna napotkałaby poważne wyzwania. Musiałaby się przyzwyczaić do tańca z rozluźnionym brzuchem. Bo na spiętym i podciągniętym wielu elementów wykonywanych mięśniami brzucha po prostu zrobić się nie da... Czasem też trzeba tańczyć na całych stopach i z ugiętymi kolanami - ale i tak w klasycznym tańcu arabskim co najmniej połowa pokazu odbywa się na palcach

Ok!
Dziękuję Ci Ni

Ja belly tańczę już od dwóch lat i to był tak naprawdę pierwszy taniec, od którego moja przygoda się zaczęła. I...nadal jest moim pierwszym tańcem (potem jest flamenco i balet właśnie). Teraz glównie koncentruję się na tribal i gothic belly dane, a od klasyki odchodzę. Nie dla mnie te radosne i świecące kostiumy
Przy okazji pozwolę sobie lekko sprostować Ni w jej jednym zdaniu:
"Czasem też trzeba tańczyć na całych stopach i z ugiętymi kolanami" - otóż w belly podstawą postawy są właśnie ugięte kolana (jak we flamenco) i ich amortyzacja, więc tańczy się GŁÓWNIE na ugiętych kolanach (prostując np. przy arabeskach), a nie...czasem (ale być może to był skrót myślowy). No i oczywiście z podciągniętą miednicą

Jeśli chodzi o muzykę do tribalu, to można używać co tylko komu w duszy gra Ja ostatnio mam fazę na Apocaliptycę

Tak, jak Ni napisała, belly czerpie sporo z baletu, dlatego, ja sama trafiłam na klasykę - podrasować tribal chciałam Jak już w przedstawialni napisałam - marzy mi się fuzja tribal z baletem - ale jeszcze wiele wody upłynie, bo żeby fuzjować, trzeba mieć naprawdę dobre pojęcia o każdym z tańców Wtedy taka fuzja to jest fuzją świadomą, a nie - miotaniem się po scenie

Generalnie "subkultura" tańca brzucha (czy to klasyka, folklor, czy tribal badź ATS) jest coraz większa w Polsce. Co więcej nasze polskie tancerki odnoszą coraz większe sukcesy na świecie. Do Polski przyjeżdzają gwiazdy z całego świata prowadzić warsztaty i występować dla polskiej publiczności (Rachel Brice i Zoe Jakes jeszcze nie było, ale Mardi Love i owszem . Dla mnie wydarzeniem były warsztaty z Morganą!). Powstaje coraz więcej szkół, ale tu bym uważała, żeby nie trafić na jakąś przypadkową, bo żeby uczyć tańca brzucha w Polsce nie jest niestety obowiązkowe posiadanie stosownych dokumentów i zdanie egzaminów...przez to można trafić na szkołę, bądź instruktora "krzaka"...Lepiej najpierw sie wgryźć w temat i poszukać informacji, niż iść w ciemno na pierwsze lepsze zajęcia

Generalnie polecam - jaką z pewnością ciekawą odskocznię taneczną - można się sporo nauczyć i wzbogacić swoje taneczne życie

Edit:
I jeszcze wracając do początku wątku - tłuszczyk na brzuchu nie jest niezbędny (to już chyba Ejrenne powiedziała )

Przykład, moja osobista gwiazda number 1, Morgana Ciało pieknie wyrzeźbione, zero grama tłuszczu, a shimmy jej wychodzi i to jak
(rany, jak ja bym chciała tak tańczyć!)

http://www.youtube.com/watch?v=AoarXuaYjGI

Dokopałam się do pierwszego nr. "Place for Dance", a skoro mam trochę czasu i śladowe możliwości zeskanowania, wklejam przepisany artykuł.

Motyle w brzuchu[/size51]

Pochodzi ze starożytnego Egiptu, choć wydaje się, że jego kolebką są kraje arabskie. Nie jest - jak zwykło się uważać - tańcem który ma służyć rozrywce mężczyzn. Taniec brzucha, czyli raqs sharki pierwotnie tańczony był przez kobiety dla kobiet.[/size51]

Taniec brzucha narodził się w Afryce, a konkretnie to Egipcjanie byli jego twórcami. Mimo, ze kojarzony jest jako taniec erotyczny, początkowo zupełnie nie pełnił takiej funkcji. Wywodził się z kultu płodności i tańczony był wyłącznie w gronie kobiet. Tańcem tym kobiety dziękowały za płodność lub prosiły o jej zachowanie. Nie chodziło o przypodobanie się mężczyznom. Okazuje się, ze bardzo często wykonywany był podczas porodów. Kobiety zbierały się wokół rodzącej i tworzyły zamknięty krąg, dostępny tylko innym kobietom. W trakcie porodu i wspólnego tańca, kobiety wpadały w trans, medytowały i pomagały w ten sposób wydać na świat dziecko. Krążące ruchy bioder miały pomagać w eliminowaniu bólu, a przede wszystkim ułatwiały poród. Podobnie w tureckich haremach, gdzie oprócz sporadycznych wizyt sułtana, przebywały wyłącznie kobiety, taniec ten miał być tylko dla nich. Błędem jest wiec traktowanie tańca brzucha jako tańca stricte erotycznego - wyjaśnia Samira, czyli Anna Mendak-Czekaj. Skąd więc wzięło się myślenie o tańcu orientalnym jako o tym, którego zadaniem było przyciągnięcie uwagi mężczyzn? Z pewnością ma to wiele wspólnego z dziełami dziewiętnastowiecznych orientalistów. Malarze tego nurtu przedstawiali sceny z życia Wschodu, często w odważny sposób. Do większości obrazów orientalistów pozowały jednak modelki w paryskich pracowniach. Obcy, a więc także malarze nie mieli wstępu do haremów, poza tym islam zabrania malowania postaci. Niestety, od tamtego czasu rolę tańca orientalnego zaczęto sprowadzać do tańca dla przyjemności mężczyzny.

TANIEC BRZUCHA TO NAZWA WYMYŚLONA PRZEZ LUDZI ZACHODU.

W tańcu rzuca się w oczy przede wszystkim rytmiczne kołysanie biodrami i brzucha - stad to uproszczenie.

STROJE TANCEREK TEŻ MAJĄ SWOJĄ HISTORIĘ I ZASADY.

Najczęściej tańczy się boso, z odsłoniętym pępkiem. W regionach bardzo konserwatywnych brzuch zasłonięty jest całkowicie albo częściowo, przezroczystą siateczką. - Ten element stroju zaspakajał obowiązujące wymogi przyzwoitości, choć tak naprawdę brzuch wciąż był widoczny - mówi Samira. Stroje to także bogata biżuteria, zdobione staniki i pasy na biodrach, podkreślające właśnie te części ciała. Pasy dość często obszywane są dźwięczącymi monetami, z czym wiąże się pewna legenda. - Eksponowanie pieniędzy na stroju świadczyło o statusie tancerki. Miało także inną funkcję. W dawnych czasach kobiety przymocowywały do strojów majątek, na wypadek gdyby w razie niebezpieczeństwa musiały szybko ratować się ucieczką. W krajach arabskich istnieje też zwyczaj obdarowywania tancerek sutymi napiwkami, łącznie z obrzucaniem ich pieniędzmi i kosztownościami. W naszej kulturze nie kojarzy się to zbyt dobrze, raczej z klubami typu go-go. W krajach arabskich to normalne, że tancerce brzucha wręcza się napiwek: do rąk, za pas lub rękawiczkę - wyjaśnia Samira. Okazuję się też, że każdy styl tańca ma swój charakterystyczny kostium. Dwuczęściowe staniki i pasy to taniec klasyczny, długie suknie (galabije) są typowe dla tańców folklorystycznych, takich jak saidi czy beledi. Podobnie jak w innych tańcach folklorystycznych używa się rekwizytów i kostiumów, nawiązujących do stylu życia ludności np. assayi - laski pasterskiej, czy shamadanu, czyli świecznika noszonego na głowie. - Kiedyś taniec ze świecznikiem, czyli raqs al shamadan tańczony był na weselach - twierdzi Samira. Co oprócz techniki jest ważne? Każda kobieta ma być w nim sobą i ma czuć się piękna. Taniec brzucha to zabawa, w krajach arabskich przekazywana z pokolenia na pokolenie: dziewczętom przez matki, siostry, ciotki. Tak w piękny, symboliczny sposób uczą się on nich kobiecości, akceptacji swojej seksualności - mówi tancerka.

POJĘCIE "TANIEC ORIENTALNY" MIEŚCI WIELE STYLÓW.

Jeśli kobieta chce być tancerką brzucha, powinna zająć się przede wszystkim "klasycznym tańcem orientalnym w stylu egipskim" lub wspomnianym wcześniej "raqs sharki" - potocznie nazywanym tańcem brzucha. To absolutna klasyka tańca orientalnego w wersji scenicznej. Raqs Sharki ma swoje korzenie w folklorze i ludowym stylu beledi. Jednak w przeciwieństwie do improwizowanego beledi, taniec orientalny klasyczny w swojej formie scenicznej oparty jest na rozbudowanej choreografii i w dużej mierze na baletowych figurach, obrotach i arabeskach - wyjaśnia Samira.
Taniec orientalny powstał w latach 20. ubiegłego stulecia i zawdzięcza swoją dzisiejszą formę ówczesnym gwiazdom egipskiej kinematografii. Charakteryzuje się ozdobnymi wykończeniami i baletowymi figurami w tradycyjnym, orientalnym stylu. Każda choreografia klasyczna oprócz tego, że zawiera elementu baletu, a nawet tańca współczesnego ma także elementy folkloru egipskiego, świadczące o tym,że tancerka pamięta o swoim kraju. Podkreśla swoje pochodzenie - Elegancja i prostota, szlachetność i płynność ruchów - to określenia najlepiej oddające egipski styl klasyczny - dodaje Samira.
Typowy taniec ulicy to arabski pop, czyli współczesne dyskotekowe, rytmiczne brzmienie i choreografie, z elementami popu, tańca współczesnego czy hip-hopu.

RODZAJ TAŃCA MOŻE NAWIĄZYWAĆ DO WAŻNEGO MOMENTU W ŻYCIU KOBIETY.

Taniec włosów khaleegy podobno nawiązuje do tradycji nocy poślubnej, kiedy mąż po raz pierwszy widzi swoją wybrankę odsłoniętą (tzn. z odkrytą twarzą i włosami), a ta poprzez taniec włosami może eksponować swoją płodność i zdrowie - opowiada Samira. Jeśli chodzi o sam taniec brzucha to faktycznie początki mają związek z tańcami świątynnymi i kulturowymi, narodzinami dziecka i "boginiami". - Jednak bezpośrednie nawiązanie do dzisiejszego tańca brzucha jest przesadzone. Dziś taniec brzucha ewoluował do takiego stopnia wirtuozerii, że jest wyrafinowaną sztuką sceniczną opartą o silne podstawy kultury orientu, ale z dużą dawką tańca klasycznego i współczesnego i służy w tej formie jako taniec sceniczny - wyjaśnia Samira. Warto dodać, że podczas konkursów na całym świecie ocenia się jedynie taniec orientalny klasyczny, jako że tylko w tym stylu tancerki i ich umiejętności, a co za tym idzie również elementy folkloru mogą być porównywane.

~Marta Kawczyńska


Jak wam się podoba artykuł?