Na początek powiem tyle, że już na 99,9 % udzielałam się kiedyś w tym wątku,
ale jakoś naszło mnie coś.. xd
Od długiego czasu wahałam się co do wyboru jakiejkolwiek szkoły. Ale w końcu,
choć to już może za późno.. Zdecydowałam się na warszawską OSB. Tak, marne szanse..
A niestety w moim mieście nie ma nawet żadnego ogniska baletowego, chodzę
na zajęcia taneczne, ale miałam dwuletnią przerwę.. Niedawno brałam udział w profesjonalnych warsztatach, no i pochwalę się Wam, że z wykonywania elementów z klasyki nawet mnie pochwalono

W każdym razie, codziennie ćwiczę,
rozciągam się, umiem już podwójny piruet, jete.. rożne takie xD teraz zabieram się
za opanowywanie fouette xd No ale wrócę do tematu szkoły.. Oczywiście to nie tak,
że ja wybrałam sobie OSB (kończę teraz gimnazjum.. wiem, późno się wydedukowałam...) mam inną szkołę niebaletową "na wszelki wypadek". Hmm..
Myślę, że w marcu pojawię się na dniu otwartym, zobaczyłabym jaki jest poziom itd..
No i że choć część uda mi się nadrobić. Nie mam ambicji, żeby być jakaś najlepsza..
Ale jak już, to tak dobra, jak tylko dam radę. W sumie, to naczytałam się sporo na forum, przeglądałam przeróżne wątki, oglądałam wiele filmików.. Zdaję sobie sprawę, że to nie jest tak łatwo, lekko i przyjemnie. Zresztą po trzygodzinnym treningu w miejscowym domu kultury (tj. na tych tańcach moich ^ ^) czuję, że każda część mojego ciała jest rozgrzana. Na pointach nie tańczymy, ale fakt, jest sporo elementów z baletu. No nie wiem.. tak piszę bez ładu i składu.. Hm.. A, predyspozycje. Sztywna jakaś nie jestem xD spokojnie wygnę się do tyłu, do przodu, machnę nogą i takie tam xD
No ale pewnie wiele jest tu do życzenia

Doszłam do wniosku, że przy intensywnej pracy i treningu tak codziennie, to jestem w stanie sporo nawet. Jeśli uda mi się "przejść rekrutacje" i jednak spojrzą przychylnym okiem.. że chcę i poświęcę wiele. To potem są jeszcze ponad trzy miesiące - trzy miesiące, w których jeszcze wiele można się nauczyć, prawda ?
Hmm.. Nie wiem. Jakoś nie chodzi mi o pytanie Was, czy mam szanse i czy podołam..
Ani nie o mówienie o tym jaka to ja jestem.. albo jakich to nie mam marzeń i ambicji.
Pozostawiam to dla siebie. Tylko pomyślałam, że mogę dostać od Was jakąś mądrą, motywującą (lub demotywującą a konstruktywną) myśl.
Przepraszam za długość posta..
