Strona 26 z 136

: ndz paź 18, 2009 6:14 am
autor: jurecq
[bc8]x[/bc8]

: ndz paź 18, 2009 8:04 am
autor: Father
Dobrze gadasz. Ale tańczyć dla siebie mozna też, bez widza. Mamy przecież wyobrażnię?

: ndz paź 18, 2009 8:12 am
autor: Torin
Torin obiecuje uzewnętrzniać się regularniej ;)
A wracając do jakżeż miłego memu sercu pędzenia off topa, to chcę zauważyć, że pewną pułapka jest przywiązanie do słowa [be7]GRA[/be7].
Tak jakbyśmy wszystko co robimy robili na pokaz dla kogoś w jakimiś celu który ma nam przynieść bezpośrednia korzyść, łatwiejsza lub trudniejszą do uchwycenia ale mierzalną.
A przecież tak nie jest !!!
Dość często robimy przecież coś dlatego, że musimy że jakaś wewnętrzna siła nam każe i niezależnie od innych czynników działamy tak jak dusza każe.
I to może być działanie artystyczne - przypuszczam, że tu bardziej ode mnie biegli w tej sztuce wypowiedzą się inni. Ale czuje że może być tak, że coś jakaś przemożna siła wewnętrzna (nazwijmy ja dla duużego uproszczenia talentem ;) ) powoduje że coś nam gra coś widzimy i musimy to przenieść na papier. Czujemy jakiś ruch i koniec musi to się uzewnętrznić. W chwili gdy to się dzieje nie robimy tego "na pokaz". Tylko aby zaspokoić ugasić wewnętrzny ogień.
W działaniach pozaartystycznych też przecież mamy czasem do czynienia z taka postawą. Choćby w mojej pracy czasem/często/za często ;) zdarza się, że problem czysto techniczny powoduję że siedzę nad czymś aż nie zostanie rozwiązane. Mimo że ani termin jeszcze nie goni, ani nie jest to jakiś krytyczny błąd... A czasem robię to bardziej kosztem czegoś niż dla jakiegoś konkretnego celu ale robal wewnętrzny tak każe i nie ma mocnych.
Oczywiście można to zawsze zwalczyć, zawsze możemy racjonalnie zadziałać - ale wtedy tracimy tą jakżeż niezbędną cząstkę swojej duszy jaka nazywa na swoje proste potrzeby ogniem :)
Chcę tym wywodem odczarować hasło słówko gra.
Nie jest tak, ze wszystko co robimy jest grą. Mam nadzieje ze tak nie jest ...
Bo to oznaczało by coś złego bardzo złego baaaardzo baaaaardzo :) :)
Howgh ... :D

Torin
p.s.
właśnie zastanawiam się jak dziś się ubrać coby jako tako wyglądać, taki mały kamyczek do gier codziennych ;)

: ndz paź 18, 2009 8:21 am
autor: Katerina
motyw Theatrum mundi;
porównując - nasze poczynania- jak scenariusz, choreografia
My- jako aktorzy, tancerze wykonujący wyznaczone dla nas role :)
( co do tego słodkiego offtopu) ;)

a co do tematu- postrzegają mnie jako zapatrzoną w taniec osóbkę ;) ale mimo wszystko
po zapoznaniu znajomych mniej wiecej z ogólnikami "co i jak" są nastawieni pozytywnie,
nawet czasami ( :!: ) pytają, dopytują kiedy coś będzie , czy mogą wpaść, obejrzeć, zobaczyć, popodziwiać. :)
przyznam, bardzo miłe uczucie, bo wkońcu wiadomo- ktoś rozumie twą pasję.

: ndz paź 18, 2009 8:36 am
autor: miss Julia
Ale jest jeszcze inny aspekt GRY, mniej związany ze sztuką. Przecież kazdy z nas ( a przynajmniej większość) nosi, teatralnie mówiąc, maskę... Nikt nie zna nas takich jakich naprawdę jesteśmy, nawet osoby najbliższe... Przynajmniej tak jest w moim przypadku. Każdy zna tylko część mnie... I czy to nie jest GRA?

: ndz paź 18, 2009 8:54 am
autor: jurecq
[b99]x[/b99]

: ndz paź 18, 2009 9:04 am
autor: miss Julia
Z tym tańczeniem dla siebie to nie tak... Jak ja tańcze sama, to żeby dać upust emocjom, w najpiękniejszy znany mi sposób... I nie istnieje nic, tylko ruch i muzyka... I o to może chodzilo dla Fathera. Ale co do tych zwierzątek, to niktórzy taniec traktują jako sposób na "przywabienie zwierzątka płci przeciwnej"...

: ndz paź 18, 2009 9:39 am
autor: jurecq
[b26]x[/b26]

: ndz paź 18, 2009 9:50 am
autor: miss Julia
Tańczyć każdy może... Choćtylko człowiek ma talent do komplikowania wszystkiego, ale tym mierzy się człowieczeństwo. Wątpię, aby jakieś zwierze potrafiło wymyślić zasady i kanony jak np. w balecie. Ale w końcu dlatego jesteśmy ludżmi

: ndz paź 18, 2009 10:28 am
autor: Torin
No myślę że takie na przykład głuszce maja ściślejsze kanony niż balet ;)
Co do gry - w sensie kreowania tworzenia obrazu swego.
Obecnie przez całe zjawisko "kulturę" celebrytów którzy generalnie w całości są wykreowani a to przez siebie a to przez zewnętrzne firmy, dość często przenosi się to zjawisko na "normalnych" ludzi. A przecież każdy powinien (musi ?? ) mieć to miejsce w którym będzie sobą - w którym jego prawdziwe ja może swobodnie zaistnieć...
Ale miejsce to mało, trzeba mieć ludzi przed którymi nie możemy grać.
Przed którymi słowo gra nie ma zastosowania. To też jakaś tam ułomna definicja przyjaźni. I jeśli ktoś nie ma takiej osoby w swoim życiu ani choćby takiego miejsca to jest to dla mnie znak iż coś nie tak jest w jego życiu. Nie można grać kogoś innego cały czas ... A przynajmniej nie powinno się. IMHO ;)
Co do dzieła sztuki - to trafna obserwacja. Tak na mój prosty rozum informatyka.
Obserwator tworzy dzieło sztuki odbierając je na swój sposób. Odbierając je na swój sposób wyparza trochę idee twórcy, dodając swoja interpretację niejako współuczestniczy w akcie tworzenia. No trochę się zapędziłem w tym moich yyy teoryjkach ;)
Czas wziąć się za tworzenie !!! Obiadu ;)

Torin