Forum Balet.pl

Marta Romagna z La Scalla, można obejrzeć na oficjalnym nagraniu z Zakharovą i Roberto Bolle, samo jej pojawienie się wzbudziło we mnie niekłamany zachwyt zresztą jej wygląd też Jej makijaż czyli podcieniowane oczy plus rysy jej twarzy (szczególnie jeszcze pod woalką) sprawiły że czułem się jakbym faktycznie zobaczył ducha No i nie da się ukryć że ta kobieta ogólnie mi się podoba

(fakt faktem w ogóle 2 akt z Martą i całym corps de ballet z La Scalla podobał mi się najbardziej ze wszystkich wykonań jakie widziałem a widziałem dosyć sporo)

Obejrzałam Bajaderę z Royal Ballet i uwaga - będę się pastwić . No, może przesadzam, ale zarówno wersja, jak i wykonanie nie przypadły mi do gustu.
Może najpierw o wykonaniu - Carlos Acosta jako Solor, Tamara Rojo jako Nikija i Marianela Nunez jako Gamzatti.
Tamara Rojo jest dla mnie wielką zagadką, a może raczej zagadką jest to, czemu jest tak uwielbiana. Warunki fizyczne ma średnie (niewysoka, raczej krępa), zdolności aktorskie ma według mnie marne, zdaje się jedynie, że technicznie jest niezła (dobry balans i piruety). Jako Nikija według mnie nic nie wyraziła, ponadto nie mogła nawet jechać na wyglądzie czy ładnych pozach w Królestwie Cieni. Już chyba wolałabym, żeby w nagraniu pojawiła się Cojocaru, też za nią nie przepadam, ale umiejętności aktorskich odmówić jej nie mogę.
Carlos Acosta był w porządku. Zauważyłam, że jego Solor szybko się zakochał w Gamzatti (przynajmniej takie sprawił wrażenie) - na sam jej widok wyglądał na porażonego jej urodą . Być może to kwestia wersji - gdy po śmierci Nikiji w innych wersjach Solor podbiega do niej, tutaj Solor po prostu odchodzi z Gamzatti. Może w założeniu ma zrozumieć swoje uczucia w Królestwie cieni?
Najjaśniejszy punkt - naturalnie Marianela Nunez . Idealna Gamzatti, silna technika podkreślała siłę i pewność siebie Gamzatti, jednak nie zabierała jej kobiecości. Aktorsko wspaniale - te jej spojrzenia, uśmiechy...
Podobał mi się taniec znany mi jako D'Jampe (czyli gdy w 2 scenie 1 aktu tańczą dziewczyny ubrane w spodnie, do których przyczepiony jest szal, którym machają nad głową - nie wiem, jak to inaczej wyjaśnić ). Co mnie tu zastanowiło, to że tancerki zdawały się być uwodzicielskie, ale i tak mi się podobało .
Królestwo Cieni mi się nie podobało, przede wszystkim ze względu na Rojo i na trzy cienie, których styl nie pasował mi do tych ról. Ale też przyznam, że dopiero po obejrzeniu wersji z Maryjskiego zaczęłam uwielbiać Królestwo Cieni - po obejrzeniu pierwszej Bajadery (z Opery Paryskiej), ten akt podobał mi się najmniej i przez długi czas nie rozumiałam jego fenomenu .

Teraz o wersji.
Jest to wersja Makarowej, 4-aktowa, po Królestwie Cieni są jeszcze zaślubiny Solora i Gamzatti, podczas których Nikija tańczy jako duch, a pod koniec świątynia się zawala, jednak Nikija ratuje Solora. Może fabularnie ma to sens, ale według mnie ostatni akt jest całkowicie zbędny. Królestwo cieni jest idealnym zakończeniem tego baletu, jakikolwiek akt czy scena następująca po nim psuje całkowicie odbiór.
Kostiumy - różnie. Niektóre ładne, niektóre niezbyt - ogólnie bez szału. Nie podobały mi się na przykład wszystkie korony, diademy czy jak to nazwać, które miały na głowie Nikija, Gamzatti czy cienie. Kostiumy cieni ogólnie mi się nie podobały - były zbyt bogate, zbyt przyziemne miałam wrażenie, że patrzę na księżniczki, nie cienie.

I w sumie to chyba tyle, jestem ciekawa, czy ktoś inny oglądał to nagranie i co o tym myśli.

Siostra moja ostatnio skądś pozyskała jakąś Bajaderę, mówię "jakąś", bo właśnie nie wiem, kto i gdzie, jeśli to ta sama, to się ustosunkuję jak tylko obejrzymy

Blanche, a oglądałaś może to starsze nagranie Bajadery z Royal Ballet, to z Asylumratovą i Mukhamedovem? Co o nim sądzisz?

Tego nagrania o którym piszesz nie oglądałam w całości, ze względu na brak sympatii do Tamary Rojo, widziałam tylko na YT fragmenty z Gamzatti. Nunez jest rzeczywiście świetna w tej roli.

[quote97="Lienka"]Blanche, a oglądałaś może to starsze nagranie Bajadery z Royal Ballet, to z Asylumratovą i Mukhamedovem? Co o nim sądzisz? [/quote97]
Widziałam kiedyś, pamiętam, że Asylmuratova nie podobała mi się jakoś szczególnie w kolorowych aktach, a podobała mi się w białym.

ja także widziałam, i była to pierwsza Bajadera jaką zobaczyłam i mi z kolei się Asylumratova bardzo podobała

Nie było okazji o tym wspomnieć, ale skoro Blanche pytasz o zdanie innych to napiszę klika słów. Mój odbiór jest nieco inny bo.. to obecnie moje ulubione nagranie dvd tego baletu To z Asylumratovą, Muchamiedowem i Bussel oglądałam tak dawno że prawie nie pamiętam, pewnie dlatego że typ aktorstwa przez nią reprezentowany (histeryczno-dramatyczny) okropnie mnie raził. A z wersji Makarowej znam jeszcze wykonanie Zakharova&Bolle, które, jak łatwo się domyślić (znając mój stosunek szczególnie do pierwszej wymienionej) nie przypadło mi do gustu.
Do oglądania tej najświeższej wersji podchodziłam nadzwyczaj sceptycznie.. nie tylko dlatego, że Rojo, która mnie zawsze bardzo zniechęcała jako nudna i okropnie mdła tancerka, ale sam balet nie był dla mnie nigdy szczególnie wciągający.. wręcz przeciwnie. I, ku mojemu wielkiemu zdziwieniu, obecne nagranie z ROH pozwoliło mi nie tylko przełamać te lody niechęci i inaczej spojrzeć na "Bajaderę", ale też na samą Rojo.

Ale po kolei. Sam spektakl świetnie zrealizowany i sfilmowany, od razu widać, że nagrywano z wyczuciem - podobało mi się szczególnie to, że podczas filmowania tańca operator nie zapominał od czasu do czasu zahaczyć kamerą o bohaterów akcji aktualnie nie będących w ruchu, wyłapując przy tym spojrzenia, uśmiechy, różne drobne gesty co w toku narracji nawet tanecznego spektaklu jest dla mnie niezwykle ważne. Najważniejsze takie momenty odbywały się oczywiście z udziałem Gamzatti - raz, gdy podczas wspomnianego przez Blanche tańca D'Jampe spoglądała dumnie (może z wyższością) na tancerki, potem, kiedy podczas sceny zaręczyn pojawiła się Nikija i Gamzatti najpierw wyraźnie się zaniepokoiła, a później swoją przewagę podkreśliła ostentacyjnym, mocno przesłodzonym uśmiechem. Tak samo ładnie ujęto reakcje Wielkiego Bramina podczas tańca Nikji, to, jak jest w niej zakochany itd.

Przechodząc do artystów, czyli dokładniej mówiąc wielkiej trójki: Tamary Rojo, Carlosa Acosty i Marianeli Nunez - pod względem interpretacyjnym (zarówno aktorskim i tanecznym) wszyscy na najwyższym poziomie. Jak już wspomniałam, moje podejście do Tamary było zdecydowanie negatywne, ale tutaj zachwyciła mnie swoim subtelnym i powściągliwym aktorstwem. Naprawdę była dla mnie wymarzoną Nikiją i nic nie jestem w stanie jej zarzucić, tak mi się podobała. Już jej taniec na wejście był dla mnie genialny - zdecydowanie wolniejsze tempo niż w oglądanych dotychczas przeze mnie wariacjach, ale druga część odpowiednio energiczna i emocjonalna. Poza tym ręce, ręce, dla mnie w tym tańcu miała cudowne ręce, może przede wszystkim dłonie i w ogóle była bardzo elastyczna, płynęła niczym fala Konflikt z Braminem; odegrane fantastycznie z obu stron, we wszystkich znanych mi interpretacjach był najczęściej przerysowany a tutaj odpowiednio podkreślono zaangażowanie kapłana i niechęć Nikij, przy tym nie przesadzając. Tak samo w starciu z Gamzatti bardzo dobre, przemyślane aktorstwo. Nunez wykreowała bohaterkę która od samego początku była bardzo pewna siebie i zdecydowana, wiedziała czego chce. Później nie tyle puściły jej nerwy, co wzrosła agresja spowodowana ewentualnością pokrzyżowania planów. Marianela wypadła w tej roli po prostu fantastycznie, bardzo konsekwentnie od początku do końca poprowadziła wykreowaną przez siebie postać. Jej taniec w świątyni podczas ceremonii zaślubin tak samo był zachwycający. W ogóle jestem dla Marianeli pełna podziwu - ta tancerka ma tak niezwykłe wyczucie, absolutnie do wszystkiego - tempa, wykańczania ruchów ramion, co szczególnie uwidoczniło się w wariacji Gamzatti. A Carlos Acosta jako Solor to tak samo świetny wybór. Był naturalny, spontaniczny i bezpretensjonalny, nie przypięto mu co prawda od początku łatki wielkiego zakochanego, ale dla mnie to bardzo dobrze. Dopiero po śmierci Nikij zaczyna zdawać sobie sprawę z wartości osoby, którą utracił. Wcześniej - waha się, ale spotyka kolejną, posażną i piękną kobietę, która skutecznie umie rozwiewać jego wątpliwości (świetnie to było zaakcentowane w Grand pas kiedy na chwilę staje i podnosi rękę do góry przypominając sobie złożoną przysięgę, ale w tym samym momencie nadbiega Gamzatti żeby ściągnąć go na ziemię). Właściwie to na wiele podobnych detali mogłabym zwracać uwagę, bo tancerze (o, już chciałam napisać: aktorzy) ROH świetnie wszystkie te niuanse wychwycili i zinterpretowali; w innych spektaklach jakoś się wymykały i ginęły w natłoku całości. Drugi akt również bardzo mi się podobał, no może odrobinę mniej, wariacje 3 cieni rzeczywiście nie powalały ale można to przeboleć, poza tym sama maniera, czy przewidziany sposób tańczenia bardzo mi odpowiadał, ale wykonanie już niekoniecznie.
4 akt - kiedy już do niego dochodzi może się dłużyć, ale mi odpowiada właśnie jako fabularne domknięcie całości. Podkreśla coś, co w innych wersjach pozbawionych tego segmentu jakoś się zatraca - tzn. nadrzędność wyższego porządku nad ludzkim. Choćby nie wiadomo jak silna była Gamzatti i jak wpływowy jej ojciec wszystkie ich starania i tak wzięłyby łeb bo silniejsza od ich wszystkich intryg była właśnie przysięga Solora. I jeśli chodzi o scenografie to również moja ulubiona wersja, do poszczególnych kostiumów rzeczywiście można by się przyczepić ale jeśli chodzi o całokształt bardzo mi odpowiada. No, chociaż z drugiej strony nie jestem pewna czy nasz warszawski zespół nie ma ładniejszych kostiumów, ale załóżmy, że porównywałam tylko w obrębie znanych mi nagrań

[quote5c="Blanche"]Obejrzałam Bajaderę z Royal Ballet - Carlos Acosta jako Solor, Tamara Rojo jako Nikija i Marianela Nunez jako Gamzatti.

... jestem ciekawa, czy ktoś inny oglądał to nagranie i co o tym myśli.[/quote5c]

parę dni temu udało mi się to kupić i oczywiście obejrzeć ale nie będę się pastwił jak Blanche gdyż od dawna chciałem zobaczyć miss Nunez jako Gamzatti, perfekcyjna (jak zawsze), a jej spojrzenia, uśmieszki - idealne. Gdyby spojrzenie mogło zabijać to Nunez miałaby tu niezły bilans .
Blanche stwierdziła że przeszkadzają jej tutaj wszelkie korony diademy itd... ja akurat mam na odwrót bo patrząc na miejsce w którym wszystko się dzieje czyli Indie, wręcz oczekuję bogatych ozdób i tutaj je dostaję - oba kostiumy Gamzatti fantastyczne.
Ja osobiście lubię Genesie Rosato i tu pojawia się jak służka Gamzatti - Aya, i kolejny plus dla tej wersji
Co do dwójki głównych bohaterów mam podobne odczucia jak Blanche.
Wykonanie ma jeden poważny minus i tu też muszę zgodzić się z Blanche - Królestwo Cieni. Tak usypiającego wykonania to jeszcze nie widziałem, przyznam że musiałem zrobić sobie przerwę w oglądaniu na kilkanaście minut żeby przez to przebrnąć.
Osobiście zawiodłem się też delikatnie na Golden Idolu bo to co zaprezentował było po prostu kiepskie, od razu pomyślałem sobie "szkoda że nie tańczy tej roli jak Tetsuya Kumakawa" ale nie można mieć wszystkiego. Fakt faktem i tak kupiłem to dla Marianeli Nunez.

Co do DVD to zawiera fajne bonusiki chociaż jak zwykle za mało i chciałoby się więcej.

Cytując za książeczką:

1. Tamara Rojo on dancing "La Bayadere" 9:22
2. Leanne Cope and Francesca Filpi on the corps de ballet 7:46
3. Tamara Rojo and Carlos Acosta rehearse with Alexander Agadzhanov 20:06
4. Natalia Makarova on choreographing "La Bayadere" 4:13

Obejrzałam w końcu Don Kichota z Het Nationale Ballet, jest to wersja Alexeja Ratmansky'ego, który trochę w niej pozmieniał, trochę dodał, trochę odjął, z rezultatem, na szczęście, bardzo dobrym. Tutaj krótkie wideo, żeby było wiadomo, o czym mowa:
http://www.youtube.com/watch?v=1rwT5XI5iMU

Tradycyjnie oddzielnie ocenię wykonanie, a oddzielnie wersję:
Wykonanie:
Bardzo podobała mi się Anna Tsygankova jako Kitri, była energiczna, ale nie przesadnie brawurowa, zadziorna, ale przy tym dość subtelna i kobieca. Matthew Golding dobrze tańczył, ale nie podobało mi się jego aktorstwo, dość sztuczne. Wśród innych tańczonych ról nikt mi się właściwie nie podobał. Za to Don Kichot i Sancho Pansa byli świetni, bardzo ekspresyjni i zabawni, z resztą w ich role wcieliło się dwóch znanych w Holandii komików. Chyba pierwszy raz prolog nie tylko mnie nie znudził, ale naprawdę rozbawił, a w scenie snu Don Kichot robiący miny w tle chyba bardziej przyciągał moją uwagę niż Króla Driad czy Amorek (co może dla niektórych nie jest niczym pozytywnym, ale jak pisałam, większość tancerzy tutaj mnie nie zachwycała, więc wolałam patrzeć na Don Kichota).

Inscenizacja:
Sama inscenizacja jest według mnie świetna. Kostiumy i scenografia wspaniałe. W pierwszym akcie, co może być zakakujące, przeważają chłodne kolory, w tle widać niebo, sukienki tancerek corps de ballet mają na ogół różne odcienie niebieskiego (choć zdarza się u niektórych trochę czerwonego), również ich wachlarze są niebieskie. Kitri ładnie się wyróżniała na tym tle. W ostatnim akcie z kolei miał być pewnie wieczór, dlatego też niebo ma żółto-brązowe odcienie, jak przy zachodzącym słońcu.
Jest trochę zmian w fabule. Pierwsza - gdy w 2. akcie Kitri i Basilio ukrywają się u Cyganów, tutaj trafiają na trupę teatralną. Taniec cygański tańczą Kitri i Basilio. Po tym jest scena z Don Kichotem, który rusza do walki z wiatrakami, walczy z demonami itp. (Don Kichot i Sancho Pansa mają tu ponadto bardzo ciekawe wierzchowce . W Maryjskim na scenie pojawiają się prawdziwe zwierzęta, tutaj wymyślono co innego, z przekomicznym efektem).
Bardzo mi brakowało tańca Espady i Mercedes w tawernie. Cała scena została mocno skrócona, ogranicza się do wejścia, tańca Kitri i Basilio, następnie ojciec każe Kitri wyjść za Gamache'a. Basilio jest załamany i dopiero wtedy wpada na pomysł upozorowania własnej śmierci na ślubie Kitri. Więc dalej są przygotowania do ślubu, nieszczęśliwa Kitri w welonie idzie do ołtarza, i dopiero wtedy wkracza Basilio i dalej wszystko toczy się tradycyjnie. Ale wszystko nadal pozostaje spójne i zrozumiałe. Coda finałowego pas de deux jest przedłużona, pomiędzy poszczególnymi elementami swóch udział w codzie mają inni tancerze - przyjaciółki Kitri, torreadorzy, Espada i Mercedes. Ogólnie efekt jest interesujący i nagranie to bardzo polecam.