Forum Balet.pl

ja niekiedy jak się myje to staje w wannie, trzymam się kaloryfera i robie atitit albo arabesk=)

No ja też mam zaawansowany stopień, przewlekłej i nieuleczalnej choroby baletowej :D

Ale jest pewne pocieszenie - nie jesteś jedyną osobą, która na nią choruje ( co widać zreszta po naszych postach :)

no...... większośc z nas na nią choruje.
A tak przy okazji to jeszcze niekiedy tańczę w przymierzalniach. Najgorzej jak jest kolejka........ Ludzie się potem dziwnie patrzą jak wychodzę i mam w ręce np. jedną bluzkę.......

O tak znam ten ból :wink: Przmierzalnie na ogół takie z lustrami z obu stron (tak że widzisz siebie nie tylko z przodu ale tez z tyłu), po prostu zmuszają mnie do robienia przegięcia w tył.

Ja się z kolei łapię na tym, że bardzo często improwizuję sobie w domu, ale nie tańczę, tylko gadam 8)
Heh, często nawet sama o tym nie wiem, tylko po paru minutach łapię się na tym, że odgrywam sobie właśnie jakąś wirtualną dramę, czasem ją jeszcze ubarawiając paroma krokami tanecznymi, ku wzmocnieniu emocji :) Więc w sumie trochę w tym tańca jest... Ale lepiej, żeby nikt normalny nie widział mnie wtedy w akcji ;)

bo pomyśli, że jesteś chora psychicznie?
Skądś to znam.

[quote:f9b1b5fa17="sfra"]bo pomyśli, że jesteś chora psychicznie?
Skądś to znam.[/quote:f9b1b5fa17]

Heh, mniej więcej ;)
Wiesz, słyszenie głosów, te sprawy...

Kto zrozumie, jak mu powiem, że nowego Czechowa tworzę? :D ;)


W sumie to jest mój sposób na rozładowanie emocji, jak np. stresuję się przed czymś, to sobie to po prostu odgrywam :) Gorzej, że zazwyczaj to robię automatycznie - dopiero po jakimś czasie się 'budzę', i łapię na tym, że gadam sama do siebie ;)

Ja mam z kolei te obsesję, że bez przerwy macham nogami :))) Nie mogę spokojnie dojść nawet do kuchni :)