Jeżeli ktoś ma jakiekolwiek wątpliwości, może opowiem co nieco o swojej sytuacji, gdyż akurat mam 24 lata i ponownie rozpoczynam swoją przygodę z tańcem
Pamiętam, jak w wieku 12 lat zafascynował mnie taniec brzucha,
ale chodziłam też codziennie na inne lekcje, to było jak druga szkoła po szkole. W tamtym czasie chciałam zajmować się tańcem profesjonalnie. Niestety rok potem w wyniku wypadku miałam złamaną kość ogonową, przemieszczone biodro i różne drobne urazy wewnętrzne. Gdy zaczęłam normalnie chodzić, minęła rehabilitacja itp, nadal powstrzymywała mnie masa przeciwwskazań, taniec również był w tym czasie na liście.
Nadszedł czas, kiedy musiałam zacząć godzić szkołę z pracą i nie znalazłam już czasu, by tańczyć. Później "czasy świetności", by na poważnie zająć się tańcem, minęły. Niestety gdy zaczynałam myśleć o tańcu jako o hobby ciągle słyszałam, że jestem za wysoka i za stara, by cokolwiek w tym kierunku robić.
Niedawno jednak wylądowałam w szpitalu z powodu wstrząsu alergicznego. Tak się składa, że ledwo przeżyłam, ale to był właśnie ten moment, kiedy stwierdziłam, że nie ma sensu dłużej zwlekać. Nigdy nie wiadomo, ile jeszcze mamy czasu. Zapisałam się więc na balet, jazz, hip hop, najchętniej chodziłabym codziennie. Moje otoczenie dziwnie na mnie patrzy, że tak bardzo się wciągnęłam i że robię to w tym wieku. Oczywiście miałam wątpliwości, czy warto ponownie zaczynać, zwłaszcza przez te uwagi ludzi na temat dużego wzrostu, poza tym wiadomo - ciało już nie jest super piękne i młode itp, ale nie żałuję swojej decyzji.
Na forach albo gdzieś na youtube trafiam nieraz na inspirujące historie życia związanymi z tańcem. Wierzę, że to wszystko tak właśnie działa, bo wiele rzeczy zmieniło się w moim życiu, gdy sama powróciłam do tańca.