: wt lut 14, 2006 1:29 am
[quotebb="karol"]ech...no nie oszukujmy sie i nie mydlmy sobie oczu sentymentami...pedagog baletu powinien byc skuteczny a nie miły... [...] ćwiczymy trzy razy w tygodniu, spóźniamy sie na lekcje, nie chce nam się ćwiczyć, gadamy, itd-stan naszej techniki baletowej jest w pełni zasłużony i to głównie przez nas same. [...] [/quotebb]
Mam ogromny szacunek, że potrafisz tak otwarcie przyznać się do tego, że Wasze kiepskie ćwiczenie i brak zaangażowania jest głównie Waszą zasługą - zwykle nikogo nie stać na tego typu przyznanie się i każdy szuka winnych wszędzie, byle nie u siebie.
Pewnie każdy zna takie uniki z autopsji.
Rzeczywiście pani Marta jest nauczycielem który wymaga, aby dyscypliny wymagać od siebie samego. To jest najtrudniejsze i tylko dorosłych uczniów na to stać, aby samemu utrzymać swoją dyscyplinę w ryzach. Uczniowie są różni, niektórzy potrzebują, aby cały czas ktoś stał nad nimi z batem, mobilizował, przypominał, pamiętał za nich. Młodsi uczniowie wymagają takiego podejścia, jeżeli nie ma pewnej dozy stresu, nie pracują.
Ale dla każdego w końcu nadchodzi taki moment, że trzeba rozwinąć skrzydła, trzeba zacząć o wszystkim pamiętać samemu. Nauczyciel który tej możliwości nie daje i do ostatniej chwili jest mentorem i przypominaczem, moim zdaniem właśnie nie będzie skuteczny, jego uczeń już po wsze czasy bedzie niewolnikiem czyjegoś bata, a nie swojego własnego, dobrowolnego.
To jedna z wielu rzeczy której się od pani Marty nauczyłem - wziąć swoją dyscyplinę we własne ręce i odpowiedzieć co jest dla mnie ważniejsze - plotki, koleżanki czy lekcja i ćwiczenie?
Co do meritum jesteśmy Karol zgodni - nauczyciel ma być skuteczny. Tylko że ja nie znam pedagoga, który będąc skutecznym nie byłby miły
Choć to oczywiście nie oznacza, że ma nie wymagać! Miałem nauczycielkę, od której dostałem pałę chyba kilkadziesiąt razy. Zawsze jednak wiedziałem za co i uważałem to za sprawiedliwe. Mimo to bardzo lubiliśmy się, ta nauczycielka nigdy we mnie nie zwątpiła - była skuteczna, bo mimo moich błędów cały czas ufaliśmy sobie. W końcu nauczyłem się spełniać jej wymagania i zakończyłem szkołę z szóstką z jej przedmiotu. Myślę, że najbardziej dojrzała relacja ucznia i mistrza jest wtedy, kiedy jest oparta na wzajemnym głębokim zaufaniu. Kiedy uczeń może zasugerować: o nie, to nie tędy droga! I zaufanie zostaje zachowane. A w końcu uczniowie przerastają mistrza, ale przecież właśnie jemu to zawdzięczają.
U pani Marty można się spóźnić, gadać, robić sobie jaja z lekcji, wyjść na scenę w innym niż zaplanowany kostiumie, wejść jej na głowę i robić inne widzimisię. Ale pani Marta to bardzo wymagający pedagog. Nie ukarze Cię "pałą", uwagą do dziennika, krzykiem, albo innymi środkami dobrymi dla dzieci. Jej kara jest dużo bardziej dotkliwa - [bbb]sama sobie odbierzesz lekcję baletu! Coś co przecież kochasz![/bbb]
To Wy same decydujecie o tym, jaka atmosfera będzie na waszych zajęciach, to już nie czas kiedy ktoś to zrobi za Was...
A co do wyjaśniania ćwiczeń i spraw technicznych - pani Marta nigdy nie uważała się za alfę i omegę w tej kwestii. Zawsze podkreślała że pedagogów należy mieć wielu i każdy uczy inaczej, innych rzeczy w inny sposób, lepiej dla takich lub innych uczniów. Ja będąc jej uczniem korzystałem jednocześnie z doświadczenia innych pedagogów ze szkoły i z poza niej i nieźle się to uzupełniało.
Mam ogromny szacunek, że potrafisz tak otwarcie przyznać się do tego, że Wasze kiepskie ćwiczenie i brak zaangażowania jest głównie Waszą zasługą - zwykle nikogo nie stać na tego typu przyznanie się i każdy szuka winnych wszędzie, byle nie u siebie.
Rzeczywiście pani Marta jest nauczycielem który wymaga, aby dyscypliny wymagać od siebie samego. To jest najtrudniejsze i tylko dorosłych uczniów na to stać, aby samemu utrzymać swoją dyscyplinę w ryzach. Uczniowie są różni, niektórzy potrzebują, aby cały czas ktoś stał nad nimi z batem, mobilizował, przypominał, pamiętał za nich. Młodsi uczniowie wymagają takiego podejścia, jeżeli nie ma pewnej dozy stresu, nie pracują.
Ale dla każdego w końcu nadchodzi taki moment, że trzeba rozwinąć skrzydła, trzeba zacząć o wszystkim pamiętać samemu. Nauczyciel który tej możliwości nie daje i do ostatniej chwili jest mentorem i przypominaczem, moim zdaniem właśnie nie będzie skuteczny, jego uczeń już po wsze czasy bedzie niewolnikiem czyjegoś bata, a nie swojego własnego, dobrowolnego.
To jedna z wielu rzeczy której się od pani Marty nauczyłem - wziąć swoją dyscyplinę we własne ręce i odpowiedzieć co jest dla mnie ważniejsze - plotki, koleżanki czy lekcja i ćwiczenie?
Co do meritum jesteśmy Karol zgodni - nauczyciel ma być skuteczny. Tylko że ja nie znam pedagoga, który będąc skutecznym nie byłby miły
U pani Marty można się spóźnić, gadać, robić sobie jaja z lekcji, wyjść na scenę w innym niż zaplanowany kostiumie, wejść jej na głowę i robić inne widzimisię. Ale pani Marta to bardzo wymagający pedagog. Nie ukarze Cię "pałą", uwagą do dziennika, krzykiem, albo innymi środkami dobrymi dla dzieci. Jej kara jest dużo bardziej dotkliwa - [bbb]sama sobie odbierzesz lekcję baletu! Coś co przecież kochasz![/bbb]
To Wy same decydujecie o tym, jaka atmosfera będzie na waszych zajęciach, to już nie czas kiedy ktoś to zrobi za Was...
A co do wyjaśniania ćwiczeń i spraw technicznych - pani Marta nigdy nie uważała się za alfę i omegę w tej kwestii. Zawsze podkreślała że pedagogów należy mieć wielu i każdy uczy inaczej, innych rzeczy w inny sposób, lepiej dla takich lub innych uczniów. Ja będąc jej uczniem korzystałem jednocześnie z doświadczenia innych pedagogów ze szkoły i z poza niej i nieźle się to uzupełniało.