ho ho

mój pokój się w marcu niecko (duuużo) zmienił, przyczyną jest zmiana domu

No to teraz mój pokój z małej klitki dzielonej z siostrą przerodził się w pokój jeszcze nie marzeń, ale czego to się nie da zrobić

Przeciwległe ściany są bordowe i kremowe, taki budyń waniliowy i skrzepła krew.

Podłoga jest dość nudna, biało-szara, płytki. Niestety nie mogę pozwolić sobie na żaden dywan, gdyż gnieżdżą się w nim roztocza, a ja niefortunnie jestem uczulona ta te stworzenia (a w zasadzie to, co z siebie wydalają).
Pokój kiedyś był większy, ale wydzielono z niego garderobę. Zabiera to trochę przestrzeni do życia, ale cóż. Prywatność jest prywatnością, jest bezcenna

Jedną, niemal całą ścianę zajmuje okno z wyjściem na balkon. Za płotem mam brzozowy las, więc nocą jest nieco upiornie

ale ma niesamowity klimat.
W kątach stoją szafki z książkami, stolik (teoretycznie do odrabiania lekcji, ale przyznam się: nie mam zwyczaju tego robić, więc jest to oficjalna graciarnia), szafka, na której stoi wieża stereo. Zazwyczaj dodaje kosmiczno-rockowego posmaku temu pokojowi, gdyż Muse to stały element tej wieży

W przyszłości (niedalekiej) planuję na ścianie między wejściami do garderoby (są dwa) namalować jakiś krzak albo jak kto woli gałąź kwiatów, w miejscu kwiatów przybić ramki ze zdjęciami. Jedna niemal cała ściana zostanie niedługo pokryta lustrem... Dawno temu powiedziałam, że jak tylko się przeprowadzimy i będę miała swój pokój, muszę mieć tam lustro i drążek! I najprawdopodobniej będzie
No. koniec zanudzania
