Forum Balet.pl

Witam! Na początku przeproszę, jeśli wstawiłam ten temat w złym miejscu. Osobiście zawsze irytowało mnie, gdy ktoś dany post umieszczał w złym dziale Ale przejrzałam forum i wydaje mi się, że tutaj będzie pasował.

Piszę opowiadanie i chciałam uczynić bohaterkę osobą przedstawioną w temacie. Zależy mi na realizmie, więc byłabym wdzięczna, gdyby ktoś chciał mi opowiedzieć trochę o swoim życiu, jak to u niej wyglądało i jeszcze na parę innych pytań! Przedstawiłam je w punktach, żeby łatwiej się odpowiadało.

1. Od jakiego wieku należy się przygotowywać do takiego zawodu? Gdzie należy się zapisać? Czy ktoś wie, jak wygląda to za granicą?
2. Jakie "zwykłe" przedmioty są w szkole? Czy można wybrać jakieś dodatkowe?
3. Jaka kontuzja jest w stanie zagrozić karierze? Czy np po złamaniu nogi jest możliwe dalsze ćwiczenie? (mówię tu raczej o wieku 17-18 lat) Czy należy wybrać coś innego? Możliwe jest ćwiczenie innej techniki tańca?
4. Jak wyglądają doświadczenia osoby 18letniej?

Z góry dziękuję za wszystkie odpowiedzi i poświęcony czas!

Po pierwsze primo - miejsce wybrałaś dobre.
Po drugie primo - na wszystkie pytania odpowiedzi są już na forum.
Poczytaj dokładnie to nie tylko dostaniesz suchą odpowiedź ale nasiąkniesz trochę klimatem "świata tanecznego/baletowego".
Wtedy zapytaj już bardziej konkretnie.
Bo na twoje punktowo zadane pytania można litry atramentu wylać coby je dobrze opisać

Torin

1. Od 4 lat chodzić do ogniska a jak się ma 10 zapisać się do ogólnokształcącej szkoły baletowej.
2. Normalne przedmioty, poza tym tańce ludowe charakterystyczne, klasyczny,współcze sny
i partnerowanie.
3.złamanie nogi chyba tak, w tej kwestii nie wiem.
4. Nie wiem , ale domyślam się że na pewno poranione nogi, zżycie że sceną, determinacja itd.
A także zamartwianie się o pracę.

Polecam obejrzeć film Czarny Łabędź tam będzie można zobaczyć w jakim stresie żyją zawodowe baletnice i ile przyjemności daje im taniec

Poswiecasz temu mnostwo czasu w dzieciństwie, starsz się dostać do jakiegoś znanego zespołu (za granicą konkurencja znacznie większa, więc szanse niewielkie), jak się dostaniesz to tyrasz za śmieszne pieniądze, jak nie to bigasz po castingach i innych bzdetach żeby się utrzymać.

Część dziewczyn rezygnuje w wieku ok 20 lat i zabiera się za "normalne" studia, co w sumie jest chyba optymalną ścieżką, bo w większości wiedza akademicka wyniesiona z podstawówki / liceum jest g**no warta (więc pod tym względem nie straciły wiele), zostaje im za to fantastyczne ciało które im na pewno nie utrudni życia, powiedziałbym że bardzo wręcz przeciwnie