Ach, Wasjuczenko - tez go specjalnie nie trawie. Jest nadety i sztuczny! Ale "Giselle" postaram sie zdobyc i podziele sie wrazeniami.
Pozdrawiam, Iza
Muchamiedow
do Ariodante
Irek Muchamiedow będzie w czrwcu w Warszawie jako juror konkursu Eurowizji dla Młodych Tancerzy. Hmmmm, chyba czeka mnie ekscytujący czerwiec :P :P :P
-
Tranquility
- Posty: 1123
- Rejestracja: ndz kwie 10, 2005 1:33 pm
eurowizja
Napisałaś [b:2c3882e6d9]Kasiu[/b:2c3882e6d9] o Eurowizji dla tancerzy. Nie wiesz może gdzie można znaleźć więcej info na ten temat ?? i kiedy odbędą się jakieś przesłuchania itp ?? czekam na odpowiedź.
A co do Irka Muchamiedowa to słyszałem o tej osobie. To podobno wybitny choreograf i tancerz w co nie wątpie po przeczytaniu jego życiorysu. :) dla zainteresowanych jest on poniżej :)
[quote:2c3882e6d9] Urodził się w 1960 r. w Kazaniu. Studiował w moskiewskiej Szkole Baletowej. W 1981 r. zdobył Grand Prix oraz Złoty Medal na Międzynarodowym Konkursie Artystów Baletu w Moskwie. Natychmiast zaproszono go, by dołączył do zespołu Teatru Bolszoj, gdzie stał się najmłodszym w historii wykonawcą roli tytułowej w balecie "Spartakus". Przez dziewięć lat był wiodącym tancerzem Teatru Bolszoj. W jego repertuarze znajdowały się takie balety, jak: "Iwan Groźny" do muzyki Prokofiewa, "Don Kichot", "Jezioro łabędzie" oraz "Romeo i Julia", "Giselle", "Rajmonda" i "Legenda o miłości". Jurij Grigorowicz stworzył dla niego główną rolę męską w "Złotym wieku" Szostakowicza. W 1988 r. otrzymał w Kopenhadze doroczną Nagrodę im. Hansa Christiana Andersena (dla Najlepszego Tancerza Świata).
W 1990 r. opuścił Rosję i wstąpił do Baletu Królewskiego w Londynie. Jego przybycie zainspirowało Kennetha MacMillana do stworzenia nowego pas de deux dla niego i dla Darcey Bussell, które zostało wykonane w lipcu na uroczystości 90. urodzin Królowej Matki. To pas de deux stało się potem częścią jednoaktowego baletu "Zimowe sny" (na podstawie "Trzech sióstr" Czechowa), który został nagrany dla telewizji i pokazany w programie BBC2 na Boże Narodzenie 1992 roku. Artysta był tematem godzinnego filmu dokumentalnego, wyemitowanego w programie BBC1 w listopadzie 1991 roku, a w maju 1996 r. zaproszono go do udziału w nowym talk-show telewizji BBC, "My Favourite Nosh".
Poza debiutami w przedstawieniach dzieł klasycznych, wystawianych przez Balet Królewski (III Akt "Rajmondy", "Dziadek do orzechów", "Bajadera", "Jezioro łabędzie" oraz "Giselle") występował również we współczesnych baletach, przygotowanych przez choreografów Baletu Królewskiego. W "Manon" MacMillana tańczył obie główne role męskie w ciągu zaledwie jednego tygodnia. Jego występ w "Cyranie" Davida Bintleya pozostawił niezapomniane wrażenie. Tuż przed Bożym Narodzeniem 1991 r. pokazał nową stronę swojego talentu jako Colas we wciąż popularnej "Córce źle strzeżonej" Fredericka Ashtona. W marcu 1992 r. kreował główną rolę męską w najnowszym balecie MacMillana "Drzewo judaszowe". W lipcu 1992 r. zadebiutował w "Romeo i Julii" MacMillana, wzbudzając znów powszechny zachwyt. W październiku 1992 r. londyńska publiczność była oczarowana jego debiutem w "Mayerlingu" MacMillana (przedstawienie zostało też nagrane dla telewizji). Potem występował w balecie "Apollon musagete" Balanchine'a oraz debiutował wiosną 1993 r. w "Synu marnotrawnym" tego samego choreografa. W 1994 r. Ashley Page stworzył dla Muchamiedowa główną rolę w "Fearful Symmetries", a w 1995 r. Twyla Tharp, będąc pod silnym wrażeniem jego talentu, wybrała go do wykonania jednej z głównych ról w swoim pełnospektaklowym przedstawieniu dla Baletu Królewskiego, "Mr. Worldly Wise".
W 1999 r. artysta wystąpił z Arc Dance Company, gdy Kim Brandstrup stworzył dla niego główną rolę w "Powrocie Don Juana". W tym samym roku kreował rolę Petera Quinta w balecie Williama Tucketta zatytułowanym "The Turn of the Crew". Latem 1995 r. zadebiutował na Festiwalu Covent Garden w roli aktorskiej - zagrał Króla Syjamu w przedstawieniu "Król i ja". W 1992 r. został wybrany Tancerzem Roku przez czytelników prestiżowego pisma brytyjskiego "Dance and Dancers" jako zaledwie trzeci mężczyzna w historii. Również gazeta "The Independent on Sunday" wybrała go Tancerzem Roku. Otrzymał także Nagrodę London Evening Standard w dziedzinie tańca za 1992 r. oraz włoską Nagrodę im. Gino Tani za 1992 r.
W 1996 r. zdobył Nagrodę "Benois de la Dance" w Paryżu. W 1998 r. otrzymał Medal im. Niżyńskiego, a także został prezesem Legat Society. W styczniu 2000 r. otrzymał tytuł Oficera Orderu Imperium Brytyjskiego (OBE) w nominacjach noworocznych. W kwietniu 1992 r. prowadził własną niewielką grupę tancerzy Baletu Królewskiego o nazwie Irek Mukhamedov & Company, dając trzy owacyjnie przyjęte przedstawienia (w Northampton, Oksfordzie i Bradford). W lutym 1993 r. grupa ta wystąpiła także w Bilbao (Hiszpania). W 1994 r. zadebiutowała w Teatrze Sadler's Wells w Londynie. Muchamiedow zaprosił wtedy do wspólnych występów Kima Brandstrupa i Arc Dance Company. Kim Brandstrup stworzył dla niego nowy balet "Otello", w którym artysta po raz pierwszy wystąpił z zespołem tańca współczesnego. Otello otrzymał później Nagrodę Evening Standard. W 1996 r. grupa wystąpiła w Hampton Court w Londynie, a rosyjska choreografka Natalia Wołkowa została zaproszona do opracowania dla tej grupy nowego baletu Rasputin. W 1998 r. zespół wystąpił na Festiwal Muzyki i Sztuki At Bustan w Bejrucie. W 1999 r. znów został zaproszony na tydzień występów w Teatrze Sadler's Wells, gdzie odniósł wielki sukces, który powtórzył we wrześniu 2000 r. W czerwcu tego roku wykonał także dwa przedstawienia na Festiwalu Tańca w Kuopio (Finlandia). Irek Muchamiedow gościł w Polsce nie raz.
W 1985 r. przyjechał do Warszawy na czele Baletu Bolszoj i tańczył wówczas w "Złotym wieku" oraz w "Iwanie Groźnym" w choreografii Jurija Grigorowicza.
W 1997 r., już jako solista Baletu Królewskiego, był z kolei gwiazdą galowego wieczoru baletowego W hołdzie Warszawie, zorganizowanego w 400-lecie stołeczności Warszawy. Tańczył wtedy "Tarantellę" w choreografii George'a Balanchine'a, a partnerowała mu Miyako Yoshida. 22 kwietnia 2001 wystąpił w Teatrze Wielkim w roli tytułowej w "Greku Zorbie" w choreografii Lorkki Massine's. Był także choreografem inscenizacji "Jeziora łabędziego" Piotra Czajkowskiego, którego premiera odbyła się 25 maja 2001 r. (fot. Archiwum) [/quote:2c3882e6d9]
A co do Irka Muchamiedowa to słyszałem o tej osobie. To podobno wybitny choreograf i tancerz w co nie wątpie po przeczytaniu jego życiorysu. :) dla zainteresowanych jest on poniżej :)
[quote:2c3882e6d9] Urodził się w 1960 r. w Kazaniu. Studiował w moskiewskiej Szkole Baletowej. W 1981 r. zdobył Grand Prix oraz Złoty Medal na Międzynarodowym Konkursie Artystów Baletu w Moskwie. Natychmiast zaproszono go, by dołączył do zespołu Teatru Bolszoj, gdzie stał się najmłodszym w historii wykonawcą roli tytułowej w balecie "Spartakus". Przez dziewięć lat był wiodącym tancerzem Teatru Bolszoj. W jego repertuarze znajdowały się takie balety, jak: "Iwan Groźny" do muzyki Prokofiewa, "Don Kichot", "Jezioro łabędzie" oraz "Romeo i Julia", "Giselle", "Rajmonda" i "Legenda o miłości". Jurij Grigorowicz stworzył dla niego główną rolę męską w "Złotym wieku" Szostakowicza. W 1988 r. otrzymał w Kopenhadze doroczną Nagrodę im. Hansa Christiana Andersena (dla Najlepszego Tancerza Świata).
W 1990 r. opuścił Rosję i wstąpił do Baletu Królewskiego w Londynie. Jego przybycie zainspirowało Kennetha MacMillana do stworzenia nowego pas de deux dla niego i dla Darcey Bussell, które zostało wykonane w lipcu na uroczystości 90. urodzin Królowej Matki. To pas de deux stało się potem częścią jednoaktowego baletu "Zimowe sny" (na podstawie "Trzech sióstr" Czechowa), który został nagrany dla telewizji i pokazany w programie BBC2 na Boże Narodzenie 1992 roku. Artysta był tematem godzinnego filmu dokumentalnego, wyemitowanego w programie BBC1 w listopadzie 1991 roku, a w maju 1996 r. zaproszono go do udziału w nowym talk-show telewizji BBC, "My Favourite Nosh".
Poza debiutami w przedstawieniach dzieł klasycznych, wystawianych przez Balet Królewski (III Akt "Rajmondy", "Dziadek do orzechów", "Bajadera", "Jezioro łabędzie" oraz "Giselle") występował również we współczesnych baletach, przygotowanych przez choreografów Baletu Królewskiego. W "Manon" MacMillana tańczył obie główne role męskie w ciągu zaledwie jednego tygodnia. Jego występ w "Cyranie" Davida Bintleya pozostawił niezapomniane wrażenie. Tuż przed Bożym Narodzeniem 1991 r. pokazał nową stronę swojego talentu jako Colas we wciąż popularnej "Córce źle strzeżonej" Fredericka Ashtona. W marcu 1992 r. kreował główną rolę męską w najnowszym balecie MacMillana "Drzewo judaszowe". W lipcu 1992 r. zadebiutował w "Romeo i Julii" MacMillana, wzbudzając znów powszechny zachwyt. W październiku 1992 r. londyńska publiczność była oczarowana jego debiutem w "Mayerlingu" MacMillana (przedstawienie zostało też nagrane dla telewizji). Potem występował w balecie "Apollon musagete" Balanchine'a oraz debiutował wiosną 1993 r. w "Synu marnotrawnym" tego samego choreografa. W 1994 r. Ashley Page stworzył dla Muchamiedowa główną rolę w "Fearful Symmetries", a w 1995 r. Twyla Tharp, będąc pod silnym wrażeniem jego talentu, wybrała go do wykonania jednej z głównych ról w swoim pełnospektaklowym przedstawieniu dla Baletu Królewskiego, "Mr. Worldly Wise".
W 1999 r. artysta wystąpił z Arc Dance Company, gdy Kim Brandstrup stworzył dla niego główną rolę w "Powrocie Don Juana". W tym samym roku kreował rolę Petera Quinta w balecie Williama Tucketta zatytułowanym "The Turn of the Crew". Latem 1995 r. zadebiutował na Festiwalu Covent Garden w roli aktorskiej - zagrał Króla Syjamu w przedstawieniu "Król i ja". W 1992 r. został wybrany Tancerzem Roku przez czytelników prestiżowego pisma brytyjskiego "Dance and Dancers" jako zaledwie trzeci mężczyzna w historii. Również gazeta "The Independent on Sunday" wybrała go Tancerzem Roku. Otrzymał także Nagrodę London Evening Standard w dziedzinie tańca za 1992 r. oraz włoską Nagrodę im. Gino Tani za 1992 r.
W 1996 r. zdobył Nagrodę "Benois de la Dance" w Paryżu. W 1998 r. otrzymał Medal im. Niżyńskiego, a także został prezesem Legat Society. W styczniu 2000 r. otrzymał tytuł Oficera Orderu Imperium Brytyjskiego (OBE) w nominacjach noworocznych. W kwietniu 1992 r. prowadził własną niewielką grupę tancerzy Baletu Królewskiego o nazwie Irek Mukhamedov & Company, dając trzy owacyjnie przyjęte przedstawienia (w Northampton, Oksfordzie i Bradford). W lutym 1993 r. grupa ta wystąpiła także w Bilbao (Hiszpania). W 1994 r. zadebiutowała w Teatrze Sadler's Wells w Londynie. Muchamiedow zaprosił wtedy do wspólnych występów Kima Brandstrupa i Arc Dance Company. Kim Brandstrup stworzył dla niego nowy balet "Otello", w którym artysta po raz pierwszy wystąpił z zespołem tańca współczesnego. Otello otrzymał później Nagrodę Evening Standard. W 1996 r. grupa wystąpiła w Hampton Court w Londynie, a rosyjska choreografka Natalia Wołkowa została zaproszona do opracowania dla tej grupy nowego baletu Rasputin. W 1998 r. zespół wystąpił na Festiwal Muzyki i Sztuki At Bustan w Bejrucie. W 1999 r. znów został zaproszony na tydzień występów w Teatrze Sadler's Wells, gdzie odniósł wielki sukces, który powtórzył we wrześniu 2000 r. W czerwcu tego roku wykonał także dwa przedstawienia na Festiwalu Tańca w Kuopio (Finlandia). Irek Muchamiedow gościł w Polsce nie raz.
W 1985 r. przyjechał do Warszawy na czele Baletu Bolszoj i tańczył wówczas w "Złotym wieku" oraz w "Iwanie Groźnym" w choreografii Jurija Grigorowicza.
W 1997 r., już jako solista Baletu Królewskiego, był z kolei gwiazdą galowego wieczoru baletowego W hołdzie Warszawie, zorganizowanego w 400-lecie stołeczności Warszawy. Tańczył wtedy "Tarantellę" w choreografii George'a Balanchine'a, a partnerowała mu Miyako Yoshida. 22 kwietnia 2001 wystąpił w Teatrze Wielkim w roli tytułowej w "Greku Zorbie" w choreografii Lorkki Massine's. Był także choreografem inscenizacji "Jeziora łabędziego" Piotra Czajkowskiego, którego premiera odbyła się 25 maja 2001 r. (fot. Archiwum) [/quote:2c3882e6d9]
Więcej o konkursie Eurowizji znajdziesz pod adresem podanym w wątku Eurowizja. Eliminacje (nie przesłuchania) do niego wyglądaja różnie w różnych krajach, na konkurs każda telewizja (kraj) wystawia swego reprezentanta. U nas "eliminacją" do Eurowizji sa konkursy baletowe w Gdańsku - na konkurs jedzie ktoś ze zwycięzców wytypowanyprzez jury z dodatkowym głosem przedstawiciela TVP. Forumowicze pisali o tym duzo w wątkach dotyczcących konkursu w Gdańsku.
więcej info:
"Konkursy Eurowizji dla Młodych Muzyków i Tancerzy organizowane są przez największe europejskie stacje telewizyjne. Telewizja Polska bierze udział w tych Konkursach od 1992 roku i od początku jej reprezentanci odnoszą znaczące sukcesy. M.in. w słynnej Royal Opera House w Londynie, triumfatorami byli Polacy – tym razem młodzi tancerze – bracia Marcin i Dawid Kupińscy. W 1997 roku – Konkurs Eurowizji dla Młodych Tancerzy, z okazji 1000-lecia Gdańska i 70-lecia Gdyni, odbył się w Trójmieście.
Warto również dodać, że Polacy prawie zawsze byli finalistami Konkursów: Sztokholm 1993 – Anna Sąsiadek i Jacek Breś, Lozanna 1995 – Filip Barankiewicz, Lizbona 1996 – Maria Nowak, Gdańsk 1997 – Magdalena Dzięgielewska i Bartosz Anczykowski, Lyon 1999 – Marcin Krajewski, Berlin 2002 – Piotr Jasiurkowski.
Konkursy adresowane są do młodych zdolnych artystów, którzy nie ukończyli jeszcze 19 roku życia. Co dwa lata, naprzemiennie, odbywają się konkursy dla tancerzy lub muzyków. Każdorazowo gospodarzem imprezy jest inny kraj zrzeszony w Europejskiej Unii Radiowo-Telewizyjnej."
A biogram Muchamiedowa znajdziesz tez na stronie balet.pl w dziale Biografie - sama zamiesciłam:)
Z tym "wybitnym choreografem" to przesada. O ile mi wiadomo Irek M. stworzył na razie dwa pełnospektaklowe balety: warszawską wersje Jeziora łabędziego, która ma zarówno zwolenników, jak i przeciwników i balet dziecięcy w Londynie (chyba o Piotrusiu Panie???). Za to tancerz z niego niewątpliwie wybitny!!!
więcej info:
"Konkursy Eurowizji dla Młodych Muzyków i Tancerzy organizowane są przez największe europejskie stacje telewizyjne. Telewizja Polska bierze udział w tych Konkursach od 1992 roku i od początku jej reprezentanci odnoszą znaczące sukcesy. M.in. w słynnej Royal Opera House w Londynie, triumfatorami byli Polacy – tym razem młodzi tancerze – bracia Marcin i Dawid Kupińscy. W 1997 roku – Konkurs Eurowizji dla Młodych Tancerzy, z okazji 1000-lecia Gdańska i 70-lecia Gdyni, odbył się w Trójmieście.
Warto również dodać, że Polacy prawie zawsze byli finalistami Konkursów: Sztokholm 1993 – Anna Sąsiadek i Jacek Breś, Lozanna 1995 – Filip Barankiewicz, Lizbona 1996 – Maria Nowak, Gdańsk 1997 – Magdalena Dzięgielewska i Bartosz Anczykowski, Lyon 1999 – Marcin Krajewski, Berlin 2002 – Piotr Jasiurkowski.
Konkursy adresowane są do młodych zdolnych artystów, którzy nie ukończyli jeszcze 19 roku życia. Co dwa lata, naprzemiennie, odbywają się konkursy dla tancerzy lub muzyków. Każdorazowo gospodarzem imprezy jest inny kraj zrzeszony w Europejskiej Unii Radiowo-Telewizyjnej."
A biogram Muchamiedowa znajdziesz tez na stronie balet.pl w dziale Biografie - sama zamiesciłam:)
Z tym "wybitnym choreografem" to przesada. O ile mi wiadomo Irek M. stworzył na razie dwa pełnospektaklowe balety: warszawską wersje Jeziora łabędziego, która ma zarówno zwolenników, jak i przeciwników i balet dziecięcy w Londynie (chyba o Piotrusiu Panie???). Za to tancerz z niego niewątpliwie wybitny!!!
Odgrzewam wątek, bo Irek Muchamiedow od 3 dni jest w Warszawie, intensywnie pracuje z uczestnikami Eurowizji dla młodych tancerzy. Własnie dziś miałam okazję dzis podziwiac jego styl pracy z młodymi ludźmi, celne uwagi i pomysłowy sposób tłumaczenia problemów i ich rozwiązań. Ten facet to nadal, jak do niedwana na scenie, wulkan energii, w dodatku uroczy, bezposredni, z poczuciem humoru. W każdym razie to było wspaniałe doswiadczenie - nie tylko rozmawiac z NIM ale obserwowac GO przy pracy. To był wspaniały dzień....
-
Justyna Ch-ipcio
- Posty: 612
- Rejestracja: pt maja 06, 2005 12:52 pm
Na temat konkretnych uczestników nie mogę sie wypowiadać, zwłaszcza przed dzisiejszym wyborem finalistów, to byłoby nie fair tak wobec nich, jak i wobec organizatorów. Ponadto widziałam tylko pięcioro. Generalnie moge powedziec, ze prezentują wysoki, ale zróżnicowany poziom, bo i jak mozna porównać niemal dojrzałego, rasowego tancerza prezentującego się w bardzo trudnej klasycznej wariacji do młodziutkich tancerzy wykonujacych bardzo aktorskie, ale mniej skąplikowane technicznie układy współczesne?
Ale to prawdziwa przyjemnośc widziec tylu niewątpliwie utalentowanych tancerzy, o swietnych warunkach (oczywiście do różnych stylów i pozycji epertuarowych). Cieszę się, ze mogłam zobaczyć jak pracują, bo choć efekt końcowy czyli występ na gali to ma być to, po czym ich ocenimy, to na pewno konkursowe nerwy odbiorą mniej odpornym to, co w całej krasie można oglądac podczas zajęć mistrzowskich - radośc tańca, wdzięk i swobodę. Takie są niestety prawa konkursowej rywalizacji.
A film może zostanie zaprezentowany podczas prerwy w koncercie? czyli podczas transmisji? Zwykle przy relacjach np. z Lozanny tak własnie sie robi, kiedy jurorzy udają się na narade a publicznośc do foyer, można ogladać migawki z całego czasu trwania przygotowań do konkursu. No ale zobaczymy, jak to będzie u nas
Ale to prawdziwa przyjemnośc widziec tylu niewątpliwie utalentowanych tancerzy, o swietnych warunkach (oczywiście do różnych stylów i pozycji epertuarowych). Cieszę się, ze mogłam zobaczyć jak pracują, bo choć efekt końcowy czyli występ na gali to ma być to, po czym ich ocenimy, to na pewno konkursowe nerwy odbiorą mniej odpornym to, co w całej krasie można oglądac podczas zajęć mistrzowskich - radośc tańca, wdzięk i swobodę. Takie są niestety prawa konkursowej rywalizacji.
A film może zostanie zaprezentowany podczas prerwy w koncercie? czyli podczas transmisji? Zwykle przy relacjach np. z Lozanny tak własnie sie robi, kiedy jurorzy udają się na narade a publicznośc do foyer, można ogladać migawki z całego czasu trwania przygotowań do konkursu. No ale zobaczymy, jak to będzie u nas