[/quote21]
To dobrze wiedzieć na przyszłość, jak jest w Łodzi, bo ja też uwielbiam mieć bezpośredni kontakt ze sceną, kiedy nic mnie nie rozprasza, ale nigdy w żadnym teatrze nie kusiłam się na te miejsca, bo wszyscy mi je odradzali.. Ale jak widać wszędzie jest inaczej, np. w Warszawie te miejsca w pierwszym rzędzie należą do jedynych z najtańszych, ale i tak zastanawiałam się w tym sezonie po raz pierwszy, czy by ich w końcu nie wypróbować, jednak całe szczęście wcześniej zasięgnęłam tu na forum opinii Kasi G. i dowiedziałam się, że widok z nich jest marny; że jeśli tancerze są w głębi sceny to nie widać ich nóg często nawet do kolan, a jeśli blisko krawędzi to co najmniej ich stóp. No ale dobrze chociaż, że wiem teraz, jak jest w Łodzi i przyznam się, że zasugerowałam się też opinią pani, z którą rozmawiałam, gdy rezerwowałam bilety. Kiedy zapytała się, jakie chcę miejsca, a ja odpowiedziałam, że najlepsze, to od razu zarezerwowała mi te z 3 rzędu. A wtedy jak dzwoniłam miałam praktycznie wszystkie do wyboru, więc tym bardziej sądziłam, że rzeczywiście to są te najlepsze.
[quote21="ag111111"]Chm bo tym się chyba różni taniec V.M od innych doskonałych tancerzy, że u V.M. zachwyca już jeden ruch palców u dłoni, a u innych dopiero skoki na metr od ziemi...[/quote21]
Tak, tak, właśnie w tym rzecz i ja też stosunkowo niedawno to zrozumiałam. Ale myślę, że ta dojrzałość myślenia jeśli o to chodzi przychodzi dopiero z czasem, trzeba dużo oglądać, porównywać i dopiero potem można zrozumieć, zdać sobie sprawę z tego, jakie tak naprawdę ma się oczekiwania od sztuki tańca
A on właśnie to w sobie ma, o czym mówisz: wystarczy ruch jego dłoni, jedno spojrzenie, żeby przyciągał wzrok (co szczególnie uderzyło mnie właśnie podczas gali),
a inni żeby zapracować na takie samo, albo nawet mniejsze zainteresowanie muszą wycisnąć z siebie siódme poty, w celu zrobienia czegoś bardzo efektownego.
Nie mówię, że on nie musi, bo jakkolwiek teraz cały czas dysponuje świetną techniką, to już w ogóle kiedy był bardzo młody, miał ogromne wysokości skoków, bardzo efektowne (np. jego piękne entrelacé, które widać chociażby w zamieszczonym przez Ciebie fragmencie z "Born to be wild", gdzie tańczy wariację Niebieskiego Ptaka ze "Śpiącej królewny". Zdaje się, że nawet w słowniku ABT oprócz grand jete prezentuje właśnie jeszcze entrelacé). No ale mniejsza o to, w każdym razie mam na myśli to, że ta zdolność przyciągania uwagi publiczności najmniejszym nawet ruchem charakteryzuje właśnie tych największych.. i dlatego też jego "Ducha róży" właśnie najbardziej lubię, jest tam absolutnie fantastyczny.
A takim przykładem, gdzie w pełni można podziwiać jego talent, harmonię ruchów, nadzwyczajnie piękne linie, plastykę tańca, ale jeszcze dużo, dużo więcej, bo konkretny przekaz, od czasu gali stała się dla mnie właśnie "Aria". Aż mnie kłują w serce tylko te dwa niespełna minutowe fragmenty, które są na youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=2W4Oczt8cJ8
http://www.youtube.com/watch?v=gNkpdeqiySA
Zresztą myślę, że fenomenu tego arcydzieła nie da się zrozumieć oglądając go w internecie i to jeszcze tak okrutnie poszatkowanego, ale tak czy inaczej napisałam do osoby, która zamieściła te fragmenty, czy nie zechciałaby się podzielić całością.. z gali w pamięci mam tylko urywki, jak cienie, ten moment, kiedy wyszedł na scenę w masce i kiedy miało się wrażenie, że patrzy mu się prosto w oczy, a podczas oglądania byłam po prostu olśniona.. nie da się naprawdę opisać tych przeżyć, wzruszeń, jakie to we mnie wywołało, oczywiście porównywalny efekt wywarło na mnie jeszcze "Cerait..", po którym jednak nigdzie nie ma ani śladu, chociaż może to i lepiej, bo to jednak zbrodnia oglądać takie dzieła na youtube.
Ale niestety, czasem inaczej się nie da, więc skoro jesteśmy już przy tym temacie, to myślę, że byłoby zdecydowanie lepiej, gdybyś obejrzała "Giselle", gdzie występuje z Dianą Vishnevą:
http://www.youtube.com/watch?v=IIAI_u5BI4Q
Tutaj jest pierwsza część i dla mnie zdecydowanie jest to najlepsza interpretacja tego baletu, jaką do tej pory widziałam. Oczywiście mistrzostwo Diany pozwala po równo dzielić uwagę na oboje bohaterów, a co do Julie Kent, to nie to, że jej nie lubię, tylko po prostu nie mogłam sobie jej wyobrazić w tej konkretnej roli