[/quotea3]
, to mnie Ewo rozbawiłąś; faktycznie tak jest, ze bardzo łatwo sie zachwycam; na szczescie ta latwosc dotyczy tylko tanca a nie zycia. Naprawdę bardzo podobał mi się w tej roli, nie piszę tego na zasadzie: wywiązał się na forum temat Smekalova, to od tak rzucę coś, co mi ślina na język przyniesie na jego temat;) Może to niezbyt zgrabnie zabrzmiało, ale naprawdę trudno tą rolę opisać.. zresztą, jak to u Ejfmana; trzeba samemu zobaczyć, żeby ocenić, zrozumieć, wyrobić sobie własne zdanie. Może w takim razie kilka zdjęć z tej "Anny Kareniny": Cenię go bardzo, o czym nie raz już pisałam na forum, pamiętam też, że kiedyś w temacie o nim zdarzyło nam się zamienić słówko, albo raczej: Ty odpowiedziałaś na jakiś mój post, więc szczerze mówiąc nie mam pojęcia, skąd przyszedł Ci w ogóle do głowy ten pomysł Chyba po tej wczorajszej dyskusji zakodowałaś sobie, że jestem przeciwniczką tańca, tudzież baletu współczesnego, a nic podobnego, bo jest wręcz odwrotnie, szczególnie tego ostatniego jestem gorącą zwolenniczką i w nim widzę przyszłość, to co najważniejszego będzie działo się w tańcu w najbliższych latach i to, co będzie z największą siłą oddziaływało na publiczność. Zresztą, o tym także nie raz już mówiłam, nie dwa, a mój głos o wypośrodkowaniu funkcji Instytutu jak najbardziej podtrzymuję, jestem zdecydowanie za tym, żeby zakres jego działań miał związek z wieloma technikami, a przeciwna temu, żeby odnosił się tylko do jednej wybranej, co już również uzasadniałam;) ). Ja ogólnie lubię całego Konika Garbuska, jednak jeżeli wracam do jakichś fragmentów, to tylko tych z nim . W ogóle stworzył świetny duet z tancerzem wcielającym się w rolę Cara, który jest chyba najniższym tancerzem w Maryjskim, podczas gdy Yuri należy raczej do najwyższych - to tylko potęgowało to komiksowe wrażenie. (I wiem, że to mało istotne, ale moment, gdy zostaje "wywleczony" przez Cara na oklaski zawsze poprawia mi humor ).. Tego jestem akurat pewna, ponieważ u Ejfmana Wroński to postać raczej osadzona w epoce (nie tak jak Oniegin, przetransponowany na czasy współczesne), przedstawiona tanecznie przede wszystkim za pomocą neoklasyki, czyli mogąca spodobać się także tym, którzy za samym stylem Ejfmana nie przepadają (tak mi się przynajmniej wydaje;)[/quote42]. Choć z drugiej strony gdyby zgrał się z Lopatkiną, to kto wie - ona jako prima ballerina pewnie może sobie wybierać dowolnych partnerów .. Kondaurova zdaje się idealnie pasować do współczesnych choreografii. Na youtube też jest [URL=http://www.youtube.com/watch?v=YWCwMGnGbQU&feature=related]fragment z Zakharovą[/URL] i tam coś mi nie gra, choć nie potrafię powiedzieć co - może jest za bardzo klasyczna, może za bardzo chce się wczuć w taniec, coś przeżyć, podczas gdy Kondaurova po prostu tańczy - w klasyce oczywiście to byłby plus dla Zakharovej, a minus dla Kondaurovej, ale tutaj jest na odwrót . A pamiętasz, że rozmawiałyśmy już kiedyś o niej? Pewnie nie, ale ja pamiętam, ponieważ to była chyba jedna z pierwszych naszych wymian zdań tu na forum. I oglądałam już ten króciutki fragment z Zakharovą (dzięki temu dowiedziałam się, że to choreografia Ratmańskiego), ale tak samo czegoś mi w jej wykonaniu brakuje.. mam wrażenie, jakby ten układ był zrobiony specjalnie pod Kondaurovą A w samej choreografii fascynuje mnie przede wszystkim to, że w tak krótkiej formie udało się stworzyć wątek dramatyczny i zbudować logiczną, spójną historię. Na początku niby nie dzieje się nic, później dopiero "historia" się rozwija, ewoluuje, sama puenta.. czyli ten dysonans, który pogłębia się między dwojgiem partnerów, w dodatku jeszcze doskonale podkreślony przez muzykę. Choreografie takie jak ta bardzo wzmacniają mój szacunek dla Ratmańskiego i równoważą zdarzające się czasem rozczarowania jego twórczością (na co dobrym przykładem jest chociażby "Księżycowy Pierrot"). A pamiętasz, że rozmawiałyśmy już kiedyś o niej? Pewnie nie, ale ja pamiętam, ponieważ to była chyba jedna z pierwszych naszych wymian zdań tu na forum. [/quote81]. Jeżeli mnie, to czy przypadkiem to nie było "In the middle somewhat elevated"? Bo była taka rozmowa, i też dotyczyła Kondaurovej i Zakharovej (i Guillem oczywiście). W sumie chyba za wiele o tym nie mówiłam, z tego względu, że nigdy "In the middle..." nie obejrzałam do końca, bo muzyka jest dla mnie dość trudna do zniesienia, a bez muzyki też trudno oglądać , ale tam też Kondaurova (i - znowu - Guillem oczywiście) zdecydowanie zrobiły na mnie lepsze wrażenie niż Zakharova. Nawet specjalnie obejrzałam fragmencik z Zakharovą i mam wrażenie, że stara się być w tej choreografii jakaś... uwodzicielska? A przy tym taka dość miękka, plastyczna, co kompletnie mi nie pasowało do tej choreografii.. Czytałam jedynie bardzo pozytywne opinie, między innymi taką, że wreszcie pojawił się ktoś, kto może być godnym następcą Uliany w tej roli. Dlatego jestem ciekawa, choć podobnie jak Ewa, nie do końca wyobrażam ją sobie w tej roli.