Spektakle PTT - BP
Nefretete od lat nie bywa na forum - spróbuję ją sprowokować ; Ja też widziałam ten spektak i nie byłam zachwycona - wydał mi się "pustym zlepkiem", nie do końca wiem czy rzeczy które mnie rozsmieszyły nie miały być absolutnie serio. Po prostu to nie był dobry spektakl, trudno mi w tej chwili przypomniec sobie wszystko, moze Nefretete się odezwie
-
Sagittaire
- Posty: 2810
- Rejestracja: pt cze 01, 2007 6:38 am
ja powiem tak. widzialam z rok temu i nie za duzo pamietam.
Pamiętam, ze to co na plus to to, ze było energetycznie, a dla mnie to zawsze jest duuuzy plus.
No i ogólnie PTT trzyma jakiś poziom: i pod względem choreografii i wykonania. Nawet jak rzecz nie jest zachwycająca, to czlowiek nie ma czegos takiego, ze myśli "co ja tutaj robię".
To co na minus, to to, że zbiegiem okolicznosci widzialam Carpe diem chyba dzien czy dwa dni po Wayne McGregor, a wlasciwie jego Random Dance "Entity" , ktory rozkłada człowieka na łopatki kompletnie i totalnie, więc co by po nim nie tańczyło, to by było zaćmione.
Dlatego między innymi jestem tak ostrożna w opiniach o Carpe Diem... Do teraz nie dowierzam mojemu odbiorowi w tym sensie, ze zakładam mozliwosc, ze gdyby ten spektakl nie mial takiego sąsiedztwa, to moj odbior bylby o niebo lepszy.
Pamiętam, ze to co na plus to to, ze było energetycznie, a dla mnie to zawsze jest duuuzy plus.
No i ogólnie PTT trzyma jakiś poziom: i pod względem choreografii i wykonania. Nawet jak rzecz nie jest zachwycająca, to czlowiek nie ma czegos takiego, ze myśli "co ja tutaj robię".
To co na minus, to to, że zbiegiem okolicznosci widzialam Carpe diem chyba dzien czy dwa dni po Wayne McGregor, a wlasciwie jego Random Dance "Entity" , ktory rozkłada człowieka na łopatki kompletnie i totalnie, więc co by po nim nie tańczyło, to by było zaćmione.
Dlatego między innymi jestem tak ostrożna w opiniach o Carpe Diem... Do teraz nie dowierzam mojemu odbiorowi w tym sensie, ze zakładam mozliwosc, ze gdyby ten spektakl nie mial takiego sąsiedztwa, to moj odbior bylby o niebo lepszy.
-
Sagittaire
- Posty: 2810
- Rejestracja: pt cze 01, 2007 6:38 am
Kasiu, naprawdę od lat???
ale ten czas leci.
Agnieszko, na "Carpe diem" byłam kiedys drugi raz, moje wrażenia niestety się nie zmieniły.
Myślę jednak, że gdybym nie widziała tylu spektakli PTT (a właściwie choreografii E. Wycichowskiej) po kilka / kilkanaście razy, moje odczucia byłyby lepsze. Niestety dla mnie to spektakl, na który zabrakło pomysłu - wykorzystuje wszystko po trochu z dotychczasowej twórczości + bardzo szufladkuje tancerzy.
ale ten czas leci.
Agnieszko, na "Carpe diem" byłam kiedys drugi raz, moje wrażenia niestety się nie zmieniły.
Myślę jednak, że gdybym nie widziała tylu spektakli PTT (a właściwie choreografii E. Wycichowskiej) po kilka / kilkanaście razy, moje odczucia byłyby lepsze. Niestety dla mnie to spektakl, na który zabrakło pomysłu - wykorzystuje wszystko po trochu z dotychczasowej twórczości + bardzo szufladkuje tancerzy.
A jeśli chodzi o "Alexanderplatz" to nie wiem dlaczego, ale bardzo dobrze mi się go oglądało :) i chętnie obejrzałabym go drugi. Myślę, że jego ogromną silą jest muzyka. Zdaje sobie sprawę, że to na swój sposób "staroświecka" choreografia i za to jest szeroko krytykowana, ale mi to nie przeszkadza. Wręcz przeciwnie, zwłaszcza że nie przepadam za wcześniejszymi projektami Pauliny, niestety jej choreografie zupełnie mnie nie zachwycają :(
-
Sagittaire
- Posty: 2810
- Rejestracja: pt cze 01, 2007 6:38 am
[quote:610acba946="Nefretete"]O carpe diem - Myślę jednak, że gdybym nie widziała tylu spektakli PTT (a właściwie choreografii E. Wycichowskiej) po kilka / kilkanaście razy, moje odczucia byłyby lepsze[/quote:610acba946]
a to pewnie dlatego mi sie umiarkowanie podobalo (ze nie mam takiego jak Ty pogladu na cały dorobek choreograficzny E.W. :) Jak widać czasem niewiedza sie opłaca :D
[quote:610acba946="Nefretete"]bardzo szufladkuje tancerzy[/quote:610acba946]
co masz na myśli? jesli to o czym mysle, to taki nasz polski "zwyczaj" :?
[quote:610acba946="Nefretete"]jeśli chodzi o "Alexanderplatz" to nie wiem dlaczego, ale bardzo dobrze mi się go oglądało ... jego ogromną silą jest muzyka[/quote:610acba946]
ja widzialam fragmenty i byly to pierwsze fragmenty Pauliny, ktory mnie zachecily. Rzeczywiscie glowna sila jest muzyka. A to ze staroświacka choreografia i patetyczna muzyka, to jesli chodzi o tę akurat tematykę to uważam., że jak najbardziej taki zestaw tu pasuje.
[quote:610acba946="Nefretete"]nie przepadam za wcześniejszymi projektami Pauliny, niestety jej choreografie zupełnie mnie nie zachwycają [/quote:610acba946]
mi sie nic nie podobalo/nie podoba oprocz w/w/ Alexanderplatz.
a to pewnie dlatego mi sie umiarkowanie podobalo (ze nie mam takiego jak Ty pogladu na cały dorobek choreograficzny E.W. :) Jak widać czasem niewiedza sie opłaca :D
[quote:610acba946="Nefretete"]bardzo szufladkuje tancerzy[/quote:610acba946]
co masz na myśli? jesli to o czym mysle, to taki nasz polski "zwyczaj" :?
[quote:610acba946="Nefretete"]jeśli chodzi o "Alexanderplatz" to nie wiem dlaczego, ale bardzo dobrze mi się go oglądało ... jego ogromną silą jest muzyka[/quote:610acba946]
ja widzialam fragmenty i byly to pierwsze fragmenty Pauliny, ktory mnie zachecily. Rzeczywiscie glowna sila jest muzyka. A to ze staroświacka choreografia i patetyczna muzyka, to jesli chodzi o tę akurat tematykę to uważam., że jak najbardziej taki zestaw tu pasuje.
[quote:610acba946="Nefretete"]nie przepadam za wcześniejszymi projektami Pauliny, niestety jej choreografie zupełnie mnie nie zachwycają [/quote:610acba946]
mi sie nic nie podobalo/nie podoba oprocz w/w/ Alexanderplatz.
-
Sagittaire
- Posty: 2810
- Rejestracja: pt cze 01, 2007 6:38 am
Wielkimi krokami zbliża się pierwsza w tym sezonie premiera PTT: "Minus 2" w chor. Ohada Naharina. Dziś premierę ma zwiastun spektaklu, dostępny już na Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=21aPmlIlvgM
A tutaj garść informacji ze strony teatru:
[i:c90a92cfa1]Od początku sezonu w Polskim Teatrze Tańca pod dyrekcją Ewy Wycichowskiej trwają próby
do - bez wątpienia - jednej z najważniejszych premier w historii Teatru, spektaklu „Minus 2”
Ohada Naharina. To pierwsza w Polsce realizacja tego legendarnego artysty, uznanego za jednego
z najwybitniejszych choreografów naszych czasów.
Jak deklaruje Ohad Naharin: „Minus 2” to forma rekonstrukcji. Lubię przerabiać, zmieniać istniejące fragmenty, stwarzać możliwość spojrzenia na nie z innej perspektywy. To zawsze uczy mnie czegoś nowego o mojej pracy i buduje nową kompozycję. Użyłem scen z różnych prac. To tak jakbym opowiadał tylko początek, środek lub koniec wielu historii, ale kiedy złożyłem je w całość, rezultat okazał się równie spójny, jak oryginał. Może nawet bardziej”.
W spektaklu bierze udział cały zespół Polskiego Teatru Tańca. [b:c90a92cfa1]Premiera zaplanowana jest na 26 listopada 2010 roku
o godz. 19.00, na nowej poznańskiej scenie „Aula Artis” w WSNHiD przy ul. Kutrzeby 10.
Kolejne spektakle odbędą się:
27. XI – Poznań, Aula Artis
30. XI – Łódź, Teatr Wielki
5. XII – Kraków, Teatr im. J. Słowackiego
8. XII – Kielce, Kieleckie Centrum Kultury
11. XII – Poznań, Aula Artis
13. XII – Bydgoszcz, Opera Nova
20. XII – Warszawa, Teatr Wielki – Opera Narodowa[/b:c90a92cfa1]
„Minus 2”
Choreografia: Ohad Naharin
Asystent choreografa: Yoshifumi Inao
Kostiumy: Rakefet Levy
Reżyseria światła: Avi Yona Bueno
Tańczą:
Andrzej Adamczak, Karina Adamczak – Kasprzak, Agata Ambrozińska – Rachuta, Silje Aker Johnsen, Urszula Bernat, Artur Bieńkowski, Adriana Cygankiewicz, Mikołaj Dolata, Agnieszka Fertała, Szymon Halik, Zofia Jakubiec, Katarzyna Kowalska, Katarzyna Kulmińska , Maciej Kuźmiński, Kornelia Lech, Paweł Malicki, Anna Marek, Małgorzata Mielech, Tomasz Pomersbach, Bartłomiej Raźnikiewicz, Daniel Stryjecki, Paulina Wycichowska, Karolina Wyrwał
[b:c90a92cfa1]Ohad Naharin[/b:c90a92cfa1]
Ohad Naharin, uznany za jednego z najwybitniejszych choreografów współczesnych na świecie, urodził się w 1952 roku w Kibbutz Mizra, w Izraelu. Swoją edukację taneczną rozpoczął w Batsheva Dance Company, gdzie jego talent dostrzegła Marta Graham, co zaowocowało zaproszeniem do pracy w jej zespole.
W czasie pobytu w Nowym Jorku Naharin odbywał także pratykę taneczną w School of American Ballet i w Juilliard School, gdzie doskonalił technikę pod okiem takich mistrzów, jak Maggie Black i David Howard.
Swoją karierę wykonawczą kontynuował w sławnej izraelskiej grupie Bat-Dor Dance Company a następnie w legendarnym zespole Marice’a Bejarta Ballet du XX-e Siecle.
W 1980 roku Naharin wrócił do Nowego Jorku, gdzie zadebiutował jako choreograf w Kazuko Hirabayshi Studio. W tym samym roku, wraz ze swoją żoną Mari Kajiwara (zmarłą w 2001), stworzył Ohad Naharin Dance Company. Przez 10 lat występował ze swoją grupą w Nowym Jorku i na scenach świata, ugruntowując pozycję wybitnego tancerza i choreografa. Jednocześnie realizował spektakle dla Kibbutz Contemporary Dance Company, Nederlands Dans Theater i Batsheva Dance Company, której dyrektorem artystycznym został w roku 1990. Pełniąc tę funkcję do dziś (z wyjątkiem sezonu 2003/2004 kiedy był głównym choreografem), Naharin prowadzi zespół w sposób wizyjny, nadając jego obliczu charakterystyczny kształt artystyczny, podziwiany i naśladowany na całym świecie. Dla Batsheva Dance Company i grupy juniorów Batsheva Ensemble, stworzył ponad 20 choreografii. Nad wieloma z nich wciąż prowadzi pracę, stale je doskonaląc i rozwijając. Efektem takiej koncepcji twórczej jest „Deca Dance” – spektakl, który w progresywny sposób łączy elementy pochodzące z różnych choreografii Naharina.
Takie dzieła Naharina, jak „Tabula Rasa”, „Kyr”, „Anaphasa” czy „Three” przeszły do kanonu współczesnego języka ruchu, stanowiąc punkt odniesienia dla choreografów i teoretyków analizujących fenomen teatru tańca.
O współpracę z Ohadem Naharinem zabiegają najwybitniejsze zespoły na całym świecie. Jego choreografie mają w swoim repertuarze m.in.:
Nerderlands Dans Theater, Frankfurt Ballet, Ballet de l’Opera National de Lyon, Compañía Nacional de Danza, Cullberg Ballet, Ballet du Grand Theatre de Geneve, Finnish National Ballet, Ballet de l’Opera de Paris, Balé da Cidade de São Paulo, Cedar Lake Contemporary Ballet, Hubbard Street Dance Chicago i Les Grand Ballets Canadiens de Montréal.
Ohad Naharin jest twórcą innowacyjnego języka ruchu GaGa, który przez swoją inwencję zrewolucjonizował metodę szkolenia tancerzy Batsheva Dance Company, przeradzając się następnie w światowy system kształcenia w dziedzinie praktyki ruchu.
Mając gruntowne wykształcenie muzyczne Ohad Naharin odnosi również sukcesy jako kompozytor. Przy spektaklu „Kyr” współpracował ze znanymi artystami rockowymi z grupy „The Tractor’s Revenge”. Jest autorem muzyki do „Max” (pod pseudonimem Maxim Waratt) i „Playback”. Edytował i miksował ściężkę dźwiękową do „Mamootot” i „Hory”. W „Anaphazie” wystąpił w roli choreografa, kompozytora, gitarzysty i wokalisty.
Świat sztuki uhonorował Ohada Naharina licznymi nagrodami: doktoratem Honoris Causa w dziedzinie filozofii Weizmann Institute of Science, doktoratem Honoris Causa w dziedzinie filozofii Hebrew University, Izrael Prize for Dance,
Nagrodą EMET w kategorii Sztuka i Kultura, tytułem Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres rządu francuskiego, dwukrotnie New York Dance (Bessie) Awards, Nagrodą „Dance Magazine” oraz Nagrodą Samuel H. Scripps American Dance Festival za życiowe osiągnięcia.[/i:c90a92cfa1]
A tutaj garść informacji ze strony teatru:
[i:c90a92cfa1]Od początku sezonu w Polskim Teatrze Tańca pod dyrekcją Ewy Wycichowskiej trwają próby
do - bez wątpienia - jednej z najważniejszych premier w historii Teatru, spektaklu „Minus 2”
Ohada Naharina. To pierwsza w Polsce realizacja tego legendarnego artysty, uznanego za jednego
z najwybitniejszych choreografów naszych czasów.
Jak deklaruje Ohad Naharin: „Minus 2” to forma rekonstrukcji. Lubię przerabiać, zmieniać istniejące fragmenty, stwarzać możliwość spojrzenia na nie z innej perspektywy. To zawsze uczy mnie czegoś nowego o mojej pracy i buduje nową kompozycję. Użyłem scen z różnych prac. To tak jakbym opowiadał tylko początek, środek lub koniec wielu historii, ale kiedy złożyłem je w całość, rezultat okazał się równie spójny, jak oryginał. Może nawet bardziej”.
W spektaklu bierze udział cały zespół Polskiego Teatru Tańca. [b:c90a92cfa1]Premiera zaplanowana jest na 26 listopada 2010 roku
o godz. 19.00, na nowej poznańskiej scenie „Aula Artis” w WSNHiD przy ul. Kutrzeby 10.
Kolejne spektakle odbędą się:
27. XI – Poznań, Aula Artis
30. XI – Łódź, Teatr Wielki
5. XII – Kraków, Teatr im. J. Słowackiego
8. XII – Kielce, Kieleckie Centrum Kultury
11. XII – Poznań, Aula Artis
13. XII – Bydgoszcz, Opera Nova
20. XII – Warszawa, Teatr Wielki – Opera Narodowa[/b:c90a92cfa1]
„Minus 2”
Choreografia: Ohad Naharin
Asystent choreografa: Yoshifumi Inao
Kostiumy: Rakefet Levy
Reżyseria światła: Avi Yona Bueno
Tańczą:
Andrzej Adamczak, Karina Adamczak – Kasprzak, Agata Ambrozińska – Rachuta, Silje Aker Johnsen, Urszula Bernat, Artur Bieńkowski, Adriana Cygankiewicz, Mikołaj Dolata, Agnieszka Fertała, Szymon Halik, Zofia Jakubiec, Katarzyna Kowalska, Katarzyna Kulmińska , Maciej Kuźmiński, Kornelia Lech, Paweł Malicki, Anna Marek, Małgorzata Mielech, Tomasz Pomersbach, Bartłomiej Raźnikiewicz, Daniel Stryjecki, Paulina Wycichowska, Karolina Wyrwał
[b:c90a92cfa1]Ohad Naharin[/b:c90a92cfa1]
Ohad Naharin, uznany za jednego z najwybitniejszych choreografów współczesnych na świecie, urodził się w 1952 roku w Kibbutz Mizra, w Izraelu. Swoją edukację taneczną rozpoczął w Batsheva Dance Company, gdzie jego talent dostrzegła Marta Graham, co zaowocowało zaproszeniem do pracy w jej zespole.
W czasie pobytu w Nowym Jorku Naharin odbywał także pratykę taneczną w School of American Ballet i w Juilliard School, gdzie doskonalił technikę pod okiem takich mistrzów, jak Maggie Black i David Howard.
Swoją karierę wykonawczą kontynuował w sławnej izraelskiej grupie Bat-Dor Dance Company a następnie w legendarnym zespole Marice’a Bejarta Ballet du XX-e Siecle.
W 1980 roku Naharin wrócił do Nowego Jorku, gdzie zadebiutował jako choreograf w Kazuko Hirabayshi Studio. W tym samym roku, wraz ze swoją żoną Mari Kajiwara (zmarłą w 2001), stworzył Ohad Naharin Dance Company. Przez 10 lat występował ze swoją grupą w Nowym Jorku i na scenach świata, ugruntowując pozycję wybitnego tancerza i choreografa. Jednocześnie realizował spektakle dla Kibbutz Contemporary Dance Company, Nederlands Dans Theater i Batsheva Dance Company, której dyrektorem artystycznym został w roku 1990. Pełniąc tę funkcję do dziś (z wyjątkiem sezonu 2003/2004 kiedy był głównym choreografem), Naharin prowadzi zespół w sposób wizyjny, nadając jego obliczu charakterystyczny kształt artystyczny, podziwiany i naśladowany na całym świecie. Dla Batsheva Dance Company i grupy juniorów Batsheva Ensemble, stworzył ponad 20 choreografii. Nad wieloma z nich wciąż prowadzi pracę, stale je doskonaląc i rozwijając. Efektem takiej koncepcji twórczej jest „Deca Dance” – spektakl, który w progresywny sposób łączy elementy pochodzące z różnych choreografii Naharina.
Takie dzieła Naharina, jak „Tabula Rasa”, „Kyr”, „Anaphasa” czy „Three” przeszły do kanonu współczesnego języka ruchu, stanowiąc punkt odniesienia dla choreografów i teoretyków analizujących fenomen teatru tańca.
O współpracę z Ohadem Naharinem zabiegają najwybitniejsze zespoły na całym świecie. Jego choreografie mają w swoim repertuarze m.in.:
Nerderlands Dans Theater, Frankfurt Ballet, Ballet de l’Opera National de Lyon, Compañía Nacional de Danza, Cullberg Ballet, Ballet du Grand Theatre de Geneve, Finnish National Ballet, Ballet de l’Opera de Paris, Balé da Cidade de São Paulo, Cedar Lake Contemporary Ballet, Hubbard Street Dance Chicago i Les Grand Ballets Canadiens de Montréal.
Ohad Naharin jest twórcą innowacyjnego języka ruchu GaGa, który przez swoją inwencję zrewolucjonizował metodę szkolenia tancerzy Batsheva Dance Company, przeradzając się następnie w światowy system kształcenia w dziedzinie praktyki ruchu.
Mając gruntowne wykształcenie muzyczne Ohad Naharin odnosi również sukcesy jako kompozytor. Przy spektaklu „Kyr” współpracował ze znanymi artystami rockowymi z grupy „The Tractor’s Revenge”. Jest autorem muzyki do „Max” (pod pseudonimem Maxim Waratt) i „Playback”. Edytował i miksował ściężkę dźwiękową do „Mamootot” i „Hory”. W „Anaphazie” wystąpił w roli choreografa, kompozytora, gitarzysty i wokalisty.
Świat sztuki uhonorował Ohada Naharina licznymi nagrodami: doktoratem Honoris Causa w dziedzinie filozofii Weizmann Institute of Science, doktoratem Honoris Causa w dziedzinie filozofii Hebrew University, Izrael Prize for Dance,
Nagrodą EMET w kategorii Sztuka i Kultura, tytułem Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres rządu francuskiego, dwukrotnie New York Dance (Bessie) Awards, Nagrodą „Dance Magazine” oraz Nagrodą Samuel H. Scripps American Dance Festival za życiowe osiągnięcia.[/i:c90a92cfa1]
-
Sagittaire
- Posty: 2810
- Rejestracja: pt cze 01, 2007 6:38 am