To świetnie, gdzie Ci się udało dorwać tą biografię, czyżby właśnie na Amazonie? Jak ja szukałam to nawet tam ceny były zaporowe, nie pamiętam dokładnie, w każdym razie naprawdę duże. Jak już przeczytasz to bardzo proszę o szczegółową relację!
Albo chociaż o ogólny zarys, streszczenie, przedstawienie meritum - bo zanim mi się uda kupić to pewnie jeszcze trochę czasu minie.
Tak, masz rację, to nagranie jest naprawdę niesamowite, ale tak samo pozostałe fragmenty robią na mnie ogromne wrażenie:
http://www.youtube.com/watch?v=KCxbafmWkqE
http://www.youtube.com/watch?v=EfKPtNpyHjk&playnext=1&list=PL9E7972A67ABEFB26&index=18
Nigdy nie widziałam tak cudownie zatańczonej wariacji Giselle, innej tak naturalnej i przekonywającej tancerki w tej właśnie roli; jestem w stanie zachwycać się każdym jej najmniejszym gestem - jest idealna, nie zmieniłabym w jej tańcu nic, ani jednego ruchu czy kroku. Dla mnie Olga jest właśnie najwybitniejszą Giselle wszech czasów, widziałam trochę interpretacji tego baletu i teraz zazwyczaj wystarczają mi fragmenty, żeby móc ocenić tancerzy w kreacjach z tego spektaklu. Największym jej atutem są po prostu.. szczerość i prawdziwość. Ale z drugiej strony w tym właśnie tkwił sęk; że Olga w tym spektaklu nie grała - ona po prostu była w nim sobą, była Giselle, a cena, jaką zapłaciła za tak wybitną interpretację była naprawdę wysoka. Według relacji Dolina, w rozmowie z nim powiedziała kiedyś: "Jestem Giselle" (zdaje się, ze było to na krótko przed jej hospitalizacją). Jednocześnie utożsamiała Lifara z Albrechtem (stąd w spektaklu Ejfmana ten cytat ze sceny szaleństwa, co prawda z podmieniona muzyką), chociaż może się to wydawać trochę dziwne - przecież nie byli nigdy parą, więc nie mogło być mowy o jakiejkolwiek zdradzie, złamaniu przysięgi itd. Nie mniej jednak znane są jeszcze inne sytuacje, które tym bardziej wskazują na chwiejny stan psychiczny Olgi i wydają się bezzasadne z punktu widzenia ich relacji; oficjalnie łączyła ich tylko przyjaźń (chociaż z jej strony była to oczywiście miłość).
Była o niego do tego stopnia zazdrosna, że kiedyś podczas próby do baletu "Borysthene", gdzie występowali ona, Lifar i tancerka o nazwisku Loroia doszło do bardzo dramatycznych scen. Kiedy Lifar zapowiedział, że teraz będzie ćwiczył "miłosny duet z Loroią" Olga w jednej chwili rzuciła się do okna i była gotowa skakać, ale on i pianista w ostatniej chwili złapali ją za ręce. Następnego dnia nie pojawiła się nie próbie i oznajmiła, że rezygnuje z pracy w Operze Paryskiej.. Ten epizod chyba dobrze pokazuje, że jeszcze zanim zachorowała na schizofrenię miała już poważne załamania i huśtawki emocjonalne.
Poza tym mówiono, że dzięki interpretacji jej i Lifara, kiedy tańczyli "Giselle" razem w 1932r. balet ten znowu został podniesiony do rangi arcydzieła. Ponoć z poprzednim partnerem Olgi, kiedy występowali razem w tym samym spektaklu, nie osiągnęli tak dużego sukcesu.
Myślę, że warto jeszcze przywołać słowa Diagilewa na jej temat:
[i9f]Zawsze myślałem, że w życiu człowieka jest granica radościom, że ludziom jednej generacji dane jest podziwiać tylko jedną Taglioni, słuchać jednej Patti. Kiedy widziałem Pawłową w mojej i jej młodości, byłem przekonany, że jest to Taglioni mojego życia. Dlatego moje zdziwienie było bezgraniczne, kiedy spotkałem Spiesiwcewą, stworzenie delikatniejsze i dokładniejsze niż Pawłowa. Nasz wielkie maestro tańca Cecchetti, który stworzył Niżyńskiego, Karsawinę i wielu innych, mówił jeszcze tej zimy w czasie jednego ze swoich zajęć w mediolańskiej La Scali:[/i9f] "Dojrzało w świecie jabłko i zostało przecięte na pół; jedna połowa stała się Pawłową, druga Spiesiwcewą." [i9f]Dodam, iż dla mnie Spiesiwcewa jest połową dojrzałą na słońcu.[/i9f]
Przepraszam za tak chaotyczny post, ale trudno mi w krótkiej formie jakoś sensownie uporządkować nawet tych kilka wydarzeń.. dlatego to tylko parę luźno rzuconych uwag, które może trochę przybliżają niektóre cechy osobowości Olgi. Ale teraz inaenko będę czekała na zasyp wiadomości od Ciebie, Dolin na tyle dobrze znał Spiesiwcewą, że nie wątpię o dużej wartości napisanej przez niego biografii.
