Osoby, które mnie trochę znają, wiedzą że kiedy czytam coś dobrego, co robi na mnie wrażenie nie mogę oprzeć się dzieleniu fragmentami z innymi. Wyczytuje więc głośno fragenty, nie pytając nawet czy otaczające mnie osoby są nimi akurat zainteresowane
. Ale tym razem macie szczęście - bo choć kusiło mnie strasznie by póścić jakiś fragment tej książki na forum to stanęłam w kropce - bo trzebaby było przepisać ją w całości
Nie umiejąc więc wybrać odpowiedniego kawałka - muszę więc polecić ją Wam do przeczytania - bez dowodów w postaci cytatów.
A rzecz się rozchodzi o "Pamiątki antysemity" Gregora von Rezzori. Pozycja dość trudna, ze względu na sam temat (łatwo się domyślić po tytule), ale cóż to za zasada by czytać tylko teksty lekkostrawne
Generalnie, właśnie ze względu na pewną przewrotność książki (jest jeszcze ku temu jeden powód...) jest ona adresowana zdecydowanie do dorosłych czytelników.
Rzecz, na którą zwróciłam uwagę w pierwszym momencie, to sam styl. Niesamowicie bogaty w smaki, zapachy i kolory język. Wielokrotnie złożone zdania a jednak nie miałam problemu z gubieniem wątku. To jest język, który że tak powiem, wciągałby niezależnie od treści, którą by się zajmował. Z resztą gdy zaczynałam czytać mojej współlokatorce wyrwane z kontekstu "najlepsze" fragmenty - jakby nie patrzeć, były one wyrwane z kontekstu, bo całość jednak czytałam sama "po cichu"
- po prostu nie mogłyśmy poprzestać na pojedyńczych akapitach i zrobiły się z tego dwa, trzy "wieczorki czytelnicze" do upadłego
. I jeszcze to poczucie humoru i dystans samego autora/narratora do własnych poglądów (książka jest chba dość mocno autobiograficzna)!. No i zdaje się być bardzo uczciwa. Po prostu palce lizać. Zwłaszcza, że w tym wypadku zdecydowanie nie jest to pusta forma. Mocno polecam, ale tak jak napisałam wcześniej - dorosłej części forumowiczów
Jak dla mnie rarytas
