po pierwsze, przejadły mi się po moim baaaardzo imprezowym liceum.
Po drugie, nie wierzę w odruchy stadne typu "wszyscy studenci powinni chodzić na imprezy do klubów studenckich" (jako że nie lubię wszelkich owczych pędów i tego typu spędów, o czym już pisałam w "Odchyłach").
Po trzecie, rzadko kiedy leci muzyka, do której z przyjemnością bym potańczyła, i wcale nie mam tu na mysli klasyki, ale ten prosty fakt, że nawet w Trójmieście, które podobno ma tak różnorodną scenę klubową, trudno jest znaleźć dobrą tańczoną imprezę.
Po czwarte: nie palę, niespecjalnie dużo piję i nie ćpam. Nie muszę chyba tłumaczyć, jak to się odnosi do imprez.
Po piąte, przebywanie z pijanymi/naćpanymi ludźmi nie jest ani przyjemne, ani bezpieczne. Jasne, ze nie wszystkie imprezy takie są, ale jakoś dziwna większość podchodzi pod te klimaty.
Po szóste, zawsze się boję, że mnie okradną albo coś mi dosypią do drinka (w Trójmieście obie rzeczy w klubach zdarzają się nagminnie) albo co gorsza, ktoś nie będzie potrafił zrozumieć, ze nie mam ochoty na jego towarzystwo (jak wyżej).
No i żeby skończyć te smęty kolejnej osoby antyimprezowej (Jak się cieszę, że nie tylko ja mam takie zdanie!!
Uff.